Παραμένεις στην καρδιά μου
ένα απ' τα παράπονα μου,
και το πιο μεγάλο ερωτηματικό.
Παραμένεις στη ζωή μου
η αγιάτρευτη πληγή μου,
που όσο κι αν με κάνει να πονάω την αγαπώ.
Γίναμε δυο δρόμοι δίχως διασταύρωση,
ο αγώνας που δεν είχε αναμετάδοση,
γίναμε δυο φίλοι δίχως αφοσίωση,
και για όλα αυτά ζητάω αποζημίωση.
Φίλα με κι αγκάλιασέ με,
έλα παρηγόρησέ με,
πες μου δεν τελείωσε.
Φίλα με κι αγκάλιασέ με,
έλα παρηγόρησέ με,
πες μου δεν τελείωσε.
Τρέλα μου και λογικό μου,
όνειρο απατηλό μου,
βρες μου τρόπο για ν' αντέξω αυτό το χωρισμό.
Μοίρα μου και πεπρωμένο,
πάντα θα σε περιμένω,
πάντα θα ελπίζω ότι θα σε ξαναδώ.
Γίναμε δυο δρόμοι δίχως διασταύρωση,
ο αγώνας που δεν είχε αναμετάδοση,
γίναμε δυο φίλοι δίχως αφοσίωση,
και για όλα αυτά ζητάω αποζημίωση.
Φίλα με κι αγκάλιασέ με,
έλα παρηγόρησέ με,
πες μου δεν τελείωσε.
Φίλα με κι αγκάλιασέ με,
έλα παρηγόρησέ με,
πες μου δεν τελείωσε.
Να, να, να, να...
Φίλα με κι αγκάλιασέ με,
έλα παρηγόρησέ με!
Φίλα με κι αγκάλιασε με,
έλα παρηγόρησέ με,
πες μου δεν τελείωσε,
πες μου δεν τελείωσε,
πες μου δεν τελείωσε,
πες μου δεν τελείωσε,
πες μου δεν τελείωσε.
