Και παλεύω απο κάπου να πιαστώ
Και να μάθω μακριά σου πια να ζω
Σε μια κούτα στο τραπέζι
Σε συρτάρια μας παλιά
Κουρασμένα τα όνειρα μου και βαριά
Σου φωνάζω έλα πίσω δεν μπορώ
Να μου λείπεις να σε ψάχνω να πονώ
Πρέπει να’ρθεις δεν αντέχω
Σου το λέω θα πνίγω
Μες στα κύματα που μ’ άφησες να ζω
Δεν μπορώ
Τόσους μήνες σ’ολα χώρια
Δεν μπορώ
Πέφτω σκίζω τα σεντόνια
Ένα μόνο μήνυμα σου σου ζητώ από καιρό
Δεν μπορώ
Τόσους μήνες σ’όλα χώρια
Δεν μπορώ
Πέφτω σκίζω τα σεντόνια
Ένα μόνο μήνυμα σου σου ζητώ απο καιρό
Μήπως βρω τη δύναμη μου και σου πω
Πως μπορώ
Πάλι ξύπνησα και θέλω να σε δω
Μου’χει λείψει η αγκαλιά σου κι όλο αυτό
Το χαμόγελο το γέλιο και το ψέμα σου αυτό
Που χρωματίζε τον γκρίζο μου ουρανό
Μα το ξέρω κάποια μέρα θα σε δω
Θα παλεύω θα κρατιέμαι μην στο πω
Πως οι μερες που δεν μου’πες
Ούτε ένα σ’αγαπω
Ήταν χρόνια πεταμένα στο κενό
