Μια Φορά

Μια φορά και έναν καιρό
Μια φορά και έναν καιρό
Απόψε απλά γράφω άλλη μια σελίδα
Στο ανθολόγιο με τις εμμονές μου
Γιατί οι εποχές που είχα στο χθες μου
Βρεί καταφύγιο πεθάνανε με τις ουλές που
Μείναν καιρό χαραγμένες επάνω μου να μου φωνάζουν
Ότι άδικα ακόμα τεστάρω τις αντοχές μου
Ποιός είμαι πια έλα και πες μου
Είσαι τόσο καλός στο να κρίνεις τους πάντες πριν πέρα τους κάνεις
Μα αφήνεις εκείνη να μείνει μέσα στο μυαλό σου λες και θα πεθάνεις αν φύγει
Για αγάπες και για ρομάντζα έτοιμος πάντα ήσουν να τρέξεις
Για ένα χαρούμενο τέλος με εκείνο το βέλος χτυπήθηκες μόνος μα εκείνη ξέχασες να την σημαδέψεις
Ερωτεύτηκες λέξεις
Ερωτεύτηκες όσα φαντάστηκες πως θα μπορούσε να είναι
Μα την αλήθεια πότε δεν μπορούσες να αντέξεις (βρήκες χαλκό)
Σε ένα βουνό που όλοι οι άλλοι είχαν βρει μόνο πέτρες
Για αυτό σαν χρυσάφι του φέρθηκες
Πάντα ο φόβος μας κάνει για αγάπη επαίτες
Κι ήσουν πάντα δειλός φοβισμένος χαμένος στο έρεβος της μοναξιάς σου που νόμιζες πως μονάχα για αυτό είσαι γεννημένος για αυτό σταθερά θεοποιούσες την κάθε ματιά κάθε της κίνηση κάθε μιλιά
Τα καστανά της μαλλιά, σου 'λεγε λίγα και άκουγες πολλά
(πίσω της σαν την σκιά)
Κυκλοφορούσε η σκέψη σου πάντα ως αργά
Πόσο πονά κανείς δεν σου πε πως πάντα όποιος δίνει τα πάντα στο τέλος μενει με τα χερια αδειαν;a
Την ψύχωση σου πάρε αγκαλιά
Γιατί εκείνη έχει φύγει απο χρόνια
Αλλού τώρα χαμογελά
Κι εσύ επιμένεις κομμάτια να κάνεις
Όποια κάνει πως πλησιάζει αφού δεν στην θυμίζει αρκετά
Η ιουλιέτα σε βρήκε νεκρό όταν ξύπνησε μα απλά σε κοιτούσε ψυχρά
Πριν επιστρέψει πισώ στην ρουτίνα που ζούσε πριν τόσο καλά
Όσο με το παραμύθι που έγραφες μείνεις στο χώμα για πάντα αγκαλιά (για πάντα αγκαλιά)
Μια φορά και εναν καιρό
Στο παραμύθι που έγραφες πέθανες
Μια φορά και έναν καιρό
Ποιος είπε πως έχουν αίσιο τέλος οι έρωτες
Μια φορά και εναν καιρό
Πληρώνουν όσοι ερωτεύονται νύμφες
Μια φορά και εναν καιρό
Και κοιμούνται με τύψεις τις νύχτες
Στα φώτα της πόλης δυο ξένοι χαμένοι
Σαν χνώτα που σβήνουνε στην καταχνιά
Τ'αστέρι στα δάση το φως του δεν ρίχνει
Και δεν βρίσκει ο ένας τον άλλον ξανά
Την καρδιά μου τυλίγω με σύρμα
Ένα κρίμα που κόβει βαθιά
Και στον πάτο της λίμνης για τα χείλη εκείνης της νύμφης
Που απ'το στήθος σου κλεψε την καρδιά
(Ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα)
Μια φορά και εναν καιρό
Στο παραμύθι που έγραφες πέθανες
Μια φορά και έναν καιρό
Ποιος είπε πως έχουν αίσιο τέλος οι έρωτες
Μια φορά και εναν καιρό
Πληρώνουν όσοι ερωτεύονται νύμφες
Μια φορά και εναν καιρό
Και κοιμούνται με τύψεις τις νύχτες