Goin’ Through

Goin’ Through Βιογραφικό

Με αφετηρία τον Κορυδαλλό της Αττικής, οι Νίκος Βουρλιώτης (NiVO) και Μιχάλης Παπαθανασίου ένωσαν τις δυνάμεις τους το 1994, δημιουργώντας το hip-hop και R&B σχήμα Goin’ Through. Η πορεία τους ξεκίνησε σταθερά, αλλά η ανατροπή στα δεδομένα της ελληνικής δισκογραφίας ήρθε το 1998, όταν υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Def Jam/Universal. Η κίνηση αυτή έφερε τον αυθεντικό παλμό του αμερικάνικου rap στα ελληνικά ραδιόφωνα και στα ράφια των δισκοπωλείων, αποδεικνύοντας έμπρακτα πως η εγχώρια αστική μουσική σκηνή είχε τη δυναμική να σταθεί σε πολυεθνικό επίπεδο παραγωγής και προώθησης.

Η δισκογραφική τους εξέλιξη βασίστηκε σε συνεχείς πειραματισμούς και αιχμηρές παραγωγές. Μέσα από άλμπουμ όπως τα «Γκαλερί», «Τζόκερ» και «Βέτο», οι Goin’ Through διαμόρφωσαν τον ήχο μιας ολόκληρης γενιάς, περνώντας από τον underground ήχο σε πιο mainstream προσεγγίσεις. Το άλμπουμ «ISO 9001» έδειξε από νωρίς τις προθέσεις τους, ενώ η κυκλοφορία του δίσκου «Βεντέτα» εκτόξευσε τη δημοτικότητά τους. Projects όπως το «Η Sagrada Familia» και το κινηματογραφικό soundtrack «Η-4 Λούφα και Απόλαυση» φανέρωσαν την ικανότητά τους να προσαρμόζονται σε διαφορετικά concept. Παράλληλα, τα άλμπουμ «Συμβόλαιο Τιμής», «Τα Ντουέτα» και το μεταγενέστερο «20» προσέθεσαν νέες ηχητικές διαστάσεις στο ρεπερτόριό τους, συνδυάζοντας δυναμικές ρίμες με μελωδικά ρεφρέν.

Η λίστα με τις επιτυχίες τους περιλαμβάνει κομμάτια που κατέκτησαν την κορυφή των charts και τα ραδιόφωνα. Το «Καληνύχτα Ελλάδα – Παρθενική Λευκή Έκδοση» (καθώς και η εναλλακτική «Καληνύχτα Ελλάδα – Porn Blue Version») συζητήθηκε έντονα, ενώ τα «Αύριο είναι Δευτέρα», «ISO 9001 (Λίγο Λίγο)», «Τίποτα» και «Δε Μ’ Ενδιαφέρει» κυριάρχησαν στα clubs. Κομμάτια όπως τα «Χαίρε», «Όταν το χέρι μου χτύπησε» και «Μπελάτζιο» εμπλούτισαν τη δυναμική των ζωντανών τους εμφανίσεων. Οι συνεργασίες τους έσπασαν τα στεγανά των μουσικών ειδών: στο «Παιδί Χωρισμένων Γονιών» συνέπραξαν με τον Στάθη Δρογώση, στο «Ξέρω τι θέλεις» με τους TNS και Υποχθόνιο, και στο «Πέσε Στα Γόνατα» με τον Ηλία Βρεττό. Επιπλέον συμπράξεις, όπως το «Σου Έχω Δωράκι» με τον Ταραξία, το «Όπως Εγώ» με τις Μέλισσες, το «Είσαι Άλλου» με τον Ζαν Μπατίστ και το «Καινούρια Ζωή» με τους WhiteNoiz, επιβεβαίωσαν τη διαρκή τους εξέλιξη.

Πέρα από το μικρόφωνο, τα decks και την παραγωγή στο στούντιο, ο Νίκος Βουρλιώτης προχώρησε στην ίδρυση της δισκογραφικής εταιρείας Family The Label, μετατρέποντας το μουσικό του όραμα σε επιχειρηματική πράξη. Μέσω αυτής της πλατφόρμας, δόθηκε βήμα σε νέους δημιουργούς, μετατρέποντας το σχήμα σε πυρήνα ανάπτυξης του ελληνικού rap. Η σύγχρονη παρουσία τους παραμένει ενεργή με κυκλοφορίες όπως τα άλμπουμ «Καλύτερος. Μόνο.» και «ΙΙΙ (Πρόσθετα Κομμάτια)», αλλά και singles όπως τα «ΕΥΡΩ 2019», «Άτακτη», «Αυτό Είναι» και «Κακιά Συνήθεια». Παράλληλα, projects όπως το «Ποτέ Δεν Σε Εγκαταλείπω (Τα Όνειρά Μου Ξανάζω)» με τους The FaDe και το «Μυστικό Μου» με τους Ελευθερία Ελευθερίου & Damage, διατηρούν τον ρυθμικό χαρακτήρα που τους έκανε να ξεχωρίσουν εξαρχής.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, οι Goin’ Through αποτελούν σταθερή, σχεδόν αυτονόητη παρουσία στο σύμπαν του MAD — μια σχέση που μετρά πάνω από είκοσι χρόνια αδιάλειπτης δημιουργικής συνύπαρξης. Ήδη στα MAD VMA 2004, η κοινή εμφάνισή τους με τη Μαριάντα Πιερίδη έμεινε ως μία από τις πιο hot στιγμές της βραδιάς, ενώ τα επόμενα χρόνια η σκηνή των VMA τούς υποδεχόταν ξανά και ξανά — από τα «Φίλοι για πάντα» και «12 παρά» το 2005, στο «Καλημέρα Ελλάδα» με τον Μάνο Πυροβολάκη το 2006, στις δυναμικές συμπράξεις με Νέβμα και Pro Sinnerz το 2009, μέχρι τη σκηνή των VMA 2019 πλάι στη Josephine και τη θριαμβευτική επιστροφή του «12 παρά» με Kianna και Lil Koni στα VMA 2023. Παράλληλα, εμφανίσεις σε Mad Day Live και η σταθερή κάλυψη από τις πλατφόρμες του MAD επιβεβαιώνουν πως οι Goin’ Through δεν πέρασαν απλώς από τη σκηνή μας — την έχτισαν μαζί μας.