Μου ‘χεις νεκρώσει όλα τα συναισθήματα
Δεν έχω αισθήματα, δεν βλέπω ουρανό
Την συννεφιά έχω για ηλιοβασίλεμα
Χωρίς τύψεις με σπρώχνεις στο κενό
Όλο αναζητάς την ασφάλεια
Δίνεις μονάχα όταν νιώθεις σιγουριά
Μα πως να ζήσουν οι δυο όταν νικάει το εγώ
Βρίσκει τον έναν ξύπνιο τα χαράματα
Δεν αγαπάνε έτσι μάτια μου
Δεν χτίζουν κόσμους γκρεμίζοντας καρδιές
Μάθε και εσύ να αγαπάς
Όταν πονάω να πονάς
Για να έχουν νόημα μετά οι αγκαλιές
Δεν αγαπάνε έτσι μάτια μου
Δεν χτίζουν κόσμους γκρεμίζοντας καρδιές
Μάθε και εσύ να αγαπάς
Όταν πονάω να πονάς
Για να έχουν νόημα μετά οι αγκαλιές
Μ’ αφήνεις πάντα μόνο μου στα δύσκολα
Τέσσερις τοίχοι μεγαλώνουν τις πληγές
Ψάχνει η αγάπη, τρόπους για σκιρτήματα
Χωρίς βοηθήματα πνίγεται στο χθες
Εάν πονάει εσύ ποτέ δεν σκέφτηκες
Σε νοιάζει μόνο αυτό που σε πονεί
Μα η καρδιά αιμορραγεί, κλαίει σαν να είναι παιδί
Που δεν φροντίζεις και δεν ξέρει το γιατί
Δεν αγαπάνε έτσι μάτια μου
Δεν χτίζουν κόσμους γκρεμίζοντας καρδιές
Μάθε και εσύ να αγαπάς
Όταν πονάω να πονάς
Για να έχουν νόημα μετά οι αγκαλιές
Δεν αγαπάνε έτσι μάτια μου
Δεν χτίζουν κόσμους γκρεμίζοντας καρδιές
Μάθε και εσύ να αγαπάς
Όταν πονάω να πονάς
Για να έχουν νόημα μετά οι αγκαλιές
