Εγώ το ζούσα όλο αυτό σαν παραμύθι
το είχα πιστέψει όπως κάνουν τα παιδιά
και εσύ το ‘λεγες καλά για να με πείθεις
όσο μου χάιδευες το βράδυ τα μαλλιά.
Μα όταν στα μάτια σε κοιτούσα
είχες το βλέμμα χαμηλά.
Κατάματα σε κοίταζα γιατί μπορούσα
κατάματα σου έλεγα πως σ’ αγαπούσα
τον έρωτα εγώ απ’ το πρωί τον ζούσα
και εσύ εμφανιζόσουνα χαράματα
αν ήτανε αλλιώς τα πράγματα
το ξέρεις θα με κοίταζες κατάματα
το βλέμμα σου στο πάτωμα θυμήσου
εκεί το καταδίκασε η ντροπή σου,
το βλέμμα σου στο πάτωμα θυμήσου
εκεί το καταδίκασε η ντροπή σου.
Εγώ στον έρωτα κανόνα έχω έναν
ακούω μόνο όσα λέει η καρδιά
σου παραδόθηκα και πίστεψα σε ‘σενα
σε είχα και από την ζωή μου πιο ψηλά.
Μα όταν στα μάτια σε κοιτούσα
είχες το βλέμμα χαμηλά.
Κατάματα σε κοίταζα γιατί μπορούσα
κατάματα σου έλεγα πως σ’ αγαπούσα
τον έρωτα εγώ απ’ το πρωί τον ζούσα
και εσύ εμφανιζόσουνα χαράματα
αν ήτανε αλλιώς τα πράγματα
το ξέρεις θα με κοίταζες κατάματα
το βλέμμα σου στο πάτωμα θυμήσου
εκεί το καταδίκασε η ντροπή σου
