Μια χαραμάδα απ' το παντζούρι λίγο φως
Κι ένα παράθυρο που χρόνια έχει ν' ανοίξει
Νιώθω το τέλος και ο πόνος δυνατός
Σαν μια σελίδα που δεν λέει να γυρίσει
Θέλω να βγω
Απ' τ' αδιέξοδο αυτό
Θέλω να βγω
Μα τους ανθρώπους τους φοβάμαι
Κι είναι αλήθεια
Την εγκατάλειψη
Τι γνώρισα, τι ζω
Τη μοναξιά μου
Τι ζωγράφισα στα στήθια
Θέλω να βγω
Απ' τ' αδιέξοδο αυτό
Θέλω να βγω
Μα τους ανθρώπους τους φοβάμαι
Κι είναι αλήθεια
Την εγκατάλειψη
Τι γνώρισα, τι ζω
Τη μοναξιά μου
Τι ζωγράφισα στα στήθια
Με αναμνήσεις και με όνειρα μπορεί
Να 'χω γεμίσει το δωμάτιο που μένω
Τη μοναξιά κι αν δε τη νίκησε κανείς
Εγώ είμαι εδώ και να θυμάσαι περιμένω
Θέλω να βγω
Απ' τ' αδιέξοδο αυτό
Θέλω να βγω
Μα τους ανθρώπους τους φοβάμαι
Κι είναι αλήθεια
Την εγκατάλειψη
Τι γνώρισα, τι ζω
Τη μοναξιά μου
Τι ζωγράφισα στα στήθια
Θέλω να βγω
Απ' τ' αδιέξοδο αυτό
Θέλω να βγω
Μα τους ανθρώπους τους φοβάμαι
Κι είναι αλήθεια
Την εγκατάλειψη
Τι γνώρισα, τι ζω
Τη μοναξιά μου
Τι ζωγράφισα στα στήθια
