Έρχεται η νύχτα μα εγώ τη μέρα ζητάω
Μόλις χαράξει μαζί σου όμως πια δεν ξυπνάω
Είναι η βροχή που δεν σταματά
Κι αυτός ο ήλιος στα μάτια χτυπά
Είναι που φεύγω μα εδώ είμαι ξανά
Πόσο πονάει να δω αυτό που αποφεύγω
Πώς δεν υπάρχει ζωή για να ζω όταν δεν σ' έχω
Πόσο πονάει στη σκέψη σου αργά να βυθιάζω
Ό,τι σου ανήκει άλλο πια δεν μπορώ να το αλλάζω
Κάθε χειμώνας με πλήττει και θέλω να φύγει
Το καλοκαίρι όμως πάντα σε σένα ανήκει
Είναι η χαρά που 'χει γίνει τυφλή
Κι αυτή η λύπη κρυφή απειλή
Είναι η καρδιά μου που νομίζει πως ζει
Πόσο πονάει να δω αυτό που αποφεύγω
Πώς δεν υπάρχει ζωή για να ζω όταν δεν σ' έχω
Πόσο πονάει στη σκέψη σου αργά να βυθιάζω
Ό,τι σου ανήκει άλλο πια δεν μπορώ να το αλλάζω
Πόσο πονάει να δω αυτό που αποφεύγω
Πώς δεν υπάρχει ζωή για να ζω όταν δεν σ' έχω
Πόσο πονάει στη σκέψη σου αργά να βυθιάζω
Ό,τι σου ανήκει άλλο πια δεν μπορώ να το αλλάζω
