Στίχοι
Σοῦ γράφω πάλι ἀπὸ ἀνάγκη
Ἡ ὥρα πέντε τὸ πρωί
Τὸ μόνο πρᾶγμα ποὺ 'χει μείνει
Ὀρθιὸ στὸν κόσμο εἶσαι ἐσύ
Τί νὰ τὶς κάνω τὶς τιμές τους
Τὰ λόγια τὰ θεατρικὰ -α -α
Μὲς στὴν ὀθόνη τοῦ μυαλοῦ μου
Χάρτινα εἴδωλα νεκρά
Νὰ μ' ἀγαπᾶς ὅσο μπορεῖς νὰ μ' ἀγαπᾶς
Κοιτάζοντας μὲς στὸν καθρέφτη
Βλέπω ἕνα πρόσωπο γνωστό
Κι ἴσως ἡ ἀσχήμια του νὰ φύγει
Μόλις πλυθῶ καὶ ξυριστῶ
Βρωμάει ἡ ἀνάσα ἀπ' τὰ τσιγάρα
Βαραινει ὁ νοῦς μου ἀπ' τὰ πολλὰ
Στὸν τοῖχο κάποια Μόνα Λίζα
Σὲ φέρνει ἀκόμα πιὸ κοντὰ
Νὰ μ' ἀγαπᾶς ὅσο μπορεῖς νὰ μ' ἀγαπᾶς
Ἀν καί τελειώνει αὐτὸ τὸ γράμμα
Ἡ ἀνάγκη μου δὲ σταματᾶ
Σὰν τὸ πουλὶ πάνω στὸ σύρμα
Σὰν τὸν ἀλήτη ποὺ γυρνᾶ
Θέλω νὰ 'ρθεις καὶ νὰ μ' ἀνάψεις
Τὸ παραμύθι νὰ μοῦ πεῖς
Σὰν μάνα γῆ νὰ μ' ἀγκαλιάσεις
Σὰν ἄσπρο φῶς νὰ ξαναρθεῖς.
Ακούστε στο Spotify
