Πες πως έφτασε του τέλους η εποχή,
πως δεν ξανάκανε η Γη περιστροφή.
Πες πως σταμάτησε στο τίποτα ο χρόνος ξαφνικά
και πως το αύριο ποτέ δεν θα ’ρθει πια.
Πες πως σβηστός ο ήλιος θα ανέβει το πρωί
και ο Θεός ο ίδιος τον κόσμο θα αρνηθεί.
Θα ’ρθει κατακλυσμός, θα πέσει ο ουρανός,
το νόημα της ζωής θα καταργήσω.
Θα ’ναι καταστροφή ολοκληρωτική,
άμα σε χάσω πώς θες να επιζήσω.
Γι’ αυτό ξανά μη ρωτάς αν θα σ’ αφήσω.
Για δες που οι άγγελοι πλημμύρισαν τη Γη
και στον παράδεισο επιστρέψαμε μαζί.
Δες πόσα θαύματα κι απίθανα τα βλέπω αληθινά
και σαν τρελή στα πάντα ελπίζω τώρα πια.
Και ισορροπώ και πάω στου ονείρου το σκοινί
κι από χαρά πετάω, ξανάγινα παιδί.
Θα ’ρθει κατακλυσμός, θα πέσει ο ουρανός,
το νόημα της ζωής θα καταργήσω.
Θα ’ναι καταστροφή ολοκληρωτική,
άμα σε χάσω πώς θες να επιζήσω.
Γι’ αυτό ξανά μη ρωτάς αν θα σ’ αφήσω.
