Στίχοι
Χρόνια σαν τριαντάφυλλα ξερά μεσ στα βιβλία
Τα δένδρα που ήταν άνθρωποι έχουν μαρμαρωθεί
Χιόνι παλιό και μάλαμα σαν ακριβή φιλία
Κορίτσια που γεννήθηκαν κρατώντασ το σπαθί
Άρχισεσ πάλι ανέκδοτα τα επαρχιακά σου
Φόρεσεσ όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
Τη νύχτα που 'χεισ μέσα σου τη λεσ με τ' όνομά σου
Πίνεισ το τσάι σου καυτό με δυο ζαχαρωά
Χρόνια πολλά απ' το '20 είν' η λιθογραφία
Σερβίρονται τα παγωτά καφέδεσ αχνιστοί
Παραθαλάσσιοσ καφενέσ σε κάποια επαρχία
Εκεί που ζουν οι άνθρωποι μόνο γονατιστοί
Άρχισεσ πάλι ανέκδοτα τα επαρχιακά σου
Φόρεσεσ όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
Τη νύχτα που 'χεισ μέσα σου τη λεσ με τ' όνομά σου
Πίνεισ το τσάι σου καυτό με δυο ζαχαρωτά
Ακούστε στο Spotify
