Στίχοι
Όταν ο άνεμοσ φυσά
Κι οι άνθρωποι σωπαίνουν
Κάτι σκιέσ με προσκαλούν
Στισ έρημεσ μαρίνεσ
Τα πλοία των ερώτων μασ
Μου δείχνουν που πεθαίνουν
Και τριγυρνούν στην πλώρη τουσ
Νεράιδεσ και σειρήνεσ
Πάνω στον πάγκο ενόσ καφέ
Τα βρόχινα τουσ μάτια
Για τα ναυάγια με ρωτούν
Και τησ ζωήσ το ψέμα
Κι εγώ δειλά τουσ απαντώ
Κοιτώντασ τα κατάρτια
Η δύση κι η ανατολή
Έχουν το ίδιο αίμα
Έτσι στα καθημερινά
Αμήχανοι γυρνάμε
Παιδιά που παίζουν στη βροχή
Με τρυπημένη μπάλα
Μα κάποιοσ γέροσ ναυτικόσ
Μασ είχε πει θυμάμαι
Πωσ πάντα μέσα μασ θα ζουν
Τα μπάρκα τα μεγάλα
Τρικάταρτο η αγάπη σου
Και ο καιρόσ αρμύρα
Μια κυριακή σ'αντίκρισα
Και μού'κλεψεσ το φωσ μου
Ό, τι με πνίγει ν'αγαπώ
Είν'η δική μου μοίρα
Καλά ταξίδια μάτια μου
Στισ θάλασσεσ του κόσμου
Ακούστε στο Spotify
