Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φτωχομάνα,
εσύ που βγάζεις τα καλύτερα παιδιά.
Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φτωχομάνα,
όπου κι αν πάω σ' έχω πάντα στην καρδιά.
Θεσσαλονίκη μου, ποτέ δε σ' απαρνιέμαι,
είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι.
Είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι,
Θεσσαλονίκη μου, ποτέ δε σ' απαρνιέμαι.
Θεσσαλονίκη, με τα τόσα σου μεράκια
βγάζεις τα πιο όμορφα κορίτσια στο ντουνιά.
Βράδια μποέμικα, τραγούδια στα σοκάκια,
γλέντια, ξενύχτια μέσ' την κάθε γειτονιά.
Θεσσαλονίκη μου, ποτέ δε σ' απαρνιέμαι,
είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι.
Είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι,
Θεσσαλονίκη μου, ποτέ δε σ' απαρνιέμαι.
Θεσσαλονίκη μου κι αν είμαι μακριά σου,
πάντα θυμάμαι τ' όνομα σου το γλυκό.
Αχ, πώς νοστάλγησα να ξαναρθώ κοντά σου,
κι ας ξεψυχήσω μπρος τον Πύργο τον Λευκό.
Θεσσαλονίκη μου, ποτέ δε σ' απαρνιέμαι,
είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι.
Είσ' η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι,
Θεσσαλονίκη μου, ποτέ δε σ' απαρνιέμαι.
