Σ’ ένα βότσαλο είχα γράψει
κάθε Ιούλη να γυρνώ
και στην άμμο το ‘χα θάψει
πριν χαθεί μες το βυθό.
Στο νερό είχα χαράξει
μια αντανάκλαση θολή,
να’ ναι μπλε με το φεγγάρι
και στον ήλιο να καεί.
Μια ευχή, κρατάω στο χέρι
καλοκαίρι ξανά να ‘ρθει,
να γίνει κύμα βαθύ σαν ποίημα.
Μια ευχή, κρατάω στο χέρι
καλοκαίρι ξανά να ‘ρθει,
να γίνει νήμα που μας κρατάει μαζί
Όταν τη νύχτα κοίταζα τ’ αστέρια, σε περίμενα.
Πάντοτε σε περίμενα.
Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρα μου.
Έτσι έζησα.
Τα μεγάλα μεσημέρια
που τα σώματα σιωπούν
έπλεκα στο νου μου αστέρια
στα μαλλιά μου να πιαστούν.
Αν φυσούσε θα σκορπούσαν
μέσα σε μια αναπνοή,
μα αν τους σιγοτραγουδούσα
θα έμεναν για πάντα εκεί.
Μια ευχή, κρατάω στο χέρι
καλοκαίρι ξανά να ‘ρθει,
να γίνει κύμα βαθύ σαν ποίημα.
Μια ευχή, κρατάω στο χέρι
καλοκαίρι ξανά να ‘ρθει,
να γίνει νήμα που μας κρατάει μαζί.
Μα ήταν τόσο όμορφα κίτρινο.
