Μια φορά κι έναν καιρό είχαμε ένα story
ήμουνα μικρή εγώ κι εσύ το αγόρι.
Δες πως φτάσαμε έως εδώ, μη μ’ αφήνεις μόνη,
τα χρόνια φύγαν σαν νερό, άκουσε με λίγο.
Θέλω να με φιλάς τα βράδια,
θέλω, να με γεμίζεις χάδια,
να μην με έχεις δεδομένη
να ’μαι η δική σου ερωμένη.
Θέλω να με βοηθάς λιγάκι
να σου γράφω και κάνα στιχάκι,
να μ’ ακούς να φλυαρώ τις νύχτες
στις πιο γλυκές μας καληνύχτες.
Θα ’θελα να μ’ αγαπάς όπως τότε λίγο
για όνειρα να μου μιλάς, να ξεφύγω λίγο,
σ’ ένα αστέρι να με πας, πάνω από τον ήλιο.
Θα ’θελα να με κοιτάς, όπως τότε λίγο
τα άστρα σου τα διαλεχτά φέρε μου τα πίσω
να τα έχω συντροφιά και τον ήλιο φίλο.
Κι ένα αγέρι στα μαλλιά, μες τα δυο μου χείλη
γεύση να ’χω στην καρδιά σαν γλυκό σταφύλι.
Θέλω να ’χεις κι όμορφο αμάξι,
θέλω να ’σαι σε όλα σου εντάξει.
Θέλω να ’σαι και λίγο αστείος,
όμως να μην γίνεσαι γελοίος.
Θέλω να ’σαι πάντοτε ωραίος
θέλω να ’σαι και λίγο μοιραίος.
Θέλω τίποτα να μην μου κρύβεις
κι ότι σου ζητώ να μου το δίνεις.
Θα ’θελα να μ’ αγαπάς όπως τότε λίγο
για όνειρα να μου μιλάς, να ξεφύγω λίγο,
σ’ ένα αστέρι να με πας, πάνω από τον ήλιο.
Θα ’θελα να με κοιτάς, όπως τότε λίγο
τα άστρα σου τα διαλεχτά φέρε μου τα πίσω
να τα έχω συντροφιά και τον ήλιο φίλο.
Κι ένα αγέρι στα μαλλιά, μες τα δυο μου χείλη
γεύση να ’χω στην καρδιά σαν γλυκό σταφύλι.
