Δώδεκα

Δώδεκα...
κι ουτ' ένα τηλεφώνημα
τον αριθμό της μοναξιάς μου δεν χτυπάς
και μεγαλώνει η απόσταση για μας
Δώδεκα...
κι ουτ' ένα τηλεφώνημα
μες του μυαλού μου το αβάσταχτο κενό
μοιάζεις με όνειρο που φεύγει, μακρινό
Μα δε χτυπάει το τηλέφωνο...
Με πνίγει το παράπονο
που δεν κατάλαβες ποτέ σου τι περνώ
κι αν έχει γίνει η αγωνία μου βουνό
Δώδεκα...
Η ελπίδα μου κρεμάστηκε
σ' ένα τηλέφωνο που έμεινε νεκρό
και την καρδιά μου που φωνάζει σ' αγαπώ
Δώδεκα..
Δώδεκα...
κι ουτ' ένα τηλεφώνημα
τον αριθμό της μοναξιάς μου δεν χτυπάς
και μεγαλώνει η απόσταση για μας
Δώδεκα...
Κι ουτ' ένα τηλεφώνημα
δεν το αντέχω το μαρτύριο αυτό
και πως τελείωσαν όλα θέλω να σου πω