Επιτέλους μεγάλωσα βρε μαμά κι είχες δίκιο
ιδρωμένη δεν βγαίνω και κοιμάμαι νωρίς.
Όπως ξέρεις την πάτησα όταν βρήκα το λύκο
κι ας μου έλεγες πάντα, να μην είμαι αφελής.
Επιτέλους μεγάλωσα με το δύσκολο τρόπο
απ’ τα λάθη μου έμαθα δεν φταίει κανείς.
Μα σου λέω σταράτα πως αξίζει τον κόπο
το μυαλό να χορέψει στον σκοπό της ψυχής.
Επιτέλους μεγάλωσα μα στο βάθος λυπάμαι
κι ας φοράω τακούνια και το παίζω σοφή.
Το μικρό μυστικό να σου πω δεν φοβάμαι
πως θα είμαι για πάντα το μικρό σου παιδί,
το μικρό σου παιδί.
Επιτέλους μεγάλωσα σου χρωστώ μια συγγνώμη
που σε είχα στην πρίζα να τραβάς τα μαλλιά.
Μα κανείς δεν ξεφεύγει και κανείς δεν γλυτώνει
όλοι θέλουν να ανάψουν τη δική τους φωτιά.
Επιτέλους μεγάλωσα μα στο βάθος λυπάμαι
κι ας φοράω τακούνια και το παίζω σοφή.
Το μικρό μυστικό να σου πω δεν φοβάμαι
πως θα είμαι για πάντα το μικρό σου παιδί,
το μικρό σου παιδί.
Επιτέλους μεγάλωσα βρε μαμά κι είχες δίκιο
ιδρωμένη δεν βγαίνω και κοιμάμαι νωρίς.
Όπως ξέρεις την πάτησα όταν βρήκα το λύκο
κι ας μου έλεγες πάντα, να μην είμαι αφελής.
