Θολώσαμε χωρίς αναπνοή
πως είναι η ασφυξία για λίγο νιώσαμε,
μα ο αέρας της ζωής ήταν γλυκός
τόσο που το φιλί μας μετανιώσαμε.
Και βγάλαμε φτερά μες τα τραγούδια
ο έρωτας να μην μας ακουμπά,
η αγάπη μας μολότοφ και λουλούδια
που καίγονται τις νύχτες αγκαλιά.
Καίγομαι, καίγομαι
για σένα σιγολιώνω,
να μη σ’ αγαπώ τόσο προσπαθώ,
μα δε βρίσκω λόγο.
Για αυτό καίγομαι, καίγομαι
εσένα θέλω μόνο,
να μη σ’ αγαπώ ξεχνώ
κι ύστερα μετανιώνω.
Ότι κι αν κάνω δεν αρκεί για να σε πιάσω,
το πρόσωπο σου για να δω για να σου μοιάσω.
Τα κύτταρα μου διαιρώ για να σου φτάσω
και ότι χάσω αγάπη μου ας το χάσω.
Καίγομαι, καίγομαι
για σένα σιγολιώνω,
να μη σ’ αγαπώ τόσο προσπαθώ,
μα δε βρίσκω λόγο.
Για αυτό καίγομαι, καίγομαι
εσένα θέλω μόνο,
να μη σ’ αγαπώ ξεχνώ
κι ύστερα μετανιώνω.
