Μια Στεναχώρια

Μια στενοχώρια που έχω απόψε
Απ' την καρδιά μου βγαίνει καπνός
Τα δάκρυά μου πώς να τα κόψω
Σε σένα τρέχει ο λογισμός
Αχ, θα με φάει η στενοχώρια
Που 'μαστε χώρια, που ζούμε χώρια
Γιατί σε παίρνουν από κοντά μου
Και κομματιάζονται δύο καρδιές
Και κάνουν λύπη κάθε χαρά μου
Χωρίς να φταίω, χωρίς να φταις;
Αχ, θα με φάει η στενοχώρια
Που 'μαστε χώρια, που ζούμε χώρια
Πώς θα μπορέσω να συνηθίσω
Σ' αυτή τη μαύρη τη μοναξιά;
Πού θα ξανάβρω σ' αυτό τον κόσμο
Σαν τη δική σου χρυσή καρδιά;