Κρητικό

Μας βλέπουν και ζηλεύουν που σε αγαπώ
Ζηλεύουν που για ’σένα εγώ καρδιοχτυπώ
Τους τρώει η μαύρη ζήλια που με χαίρεσαι
Που αύριο το βράδυ με παντρεύεσαι
Γιατί κανείς δε λυπάται τη χαρά μας;
Γιατί κανείς δε λυπάται τη χαρά μας;
Αγαπημένε μου θα ’ρθει κι η σειρά μας να μας αφήσει η χαρά
Και μετά να σκοτωθώ
Και όλοι τους θα κλαίνε. Ας με κλαίνε
Και όλοι τους θα κλαίνε. Ας με κλαίνε
Και ας με κλαίνε
Και ας με κλαίνε
Έσκαψαν τα κλάματα μέχρι την καρδιά
Λιώσαν τα μαλάματα σπάσαν τα κλειδιά
Με έριξαν τα θαύματα με τρικλοποδιά
Ζήλεψαν τα χώματα μάτια και μαλλιά
Μεσ’ τα ξημερώματα μου ‘βαλαν θηλιά
Με έθαψαν με αρώματα και άρρωστα φιλιά
Και όλοι τους θα κλαίνε. Ας με κλαίνε
Και όλοι τους θα κλαίνε. Ας με κλαίνε
Και ας με κλαίνε
Και ας με κλαίνε
Και όλοι τους θα κλαίνε. Ας με κλαίνε
Και όλοι τους θα κλαίνε. Ας με κλαίνε
Και ας με κλαίνε
Και ας με κλαίνε
Σαν καρδούλα σπάω
Πέφτω και χτυπάω
Και ότι αγαπάω άλλαξε γιατί
Σαν καρδούλα σπάω
Σε άλλον κόσμο πάω
Και ότι αγαπάω τ’ άφησα στη γη
Τι και αν μου δέσουν τα χέρια σταυρό
Τι και αν τα στέφανα στάξουν νερό
Τι και αν μαχαίρια με βρουν στο φτερό
Τι και αν με κάψει κορμί τρυφερό
Πέφτω χτυπάω
Σ’ άλλο κόσμο πάω σ’ άλλο σ’ άλλο κόσμο πάω
Πέφτω χτυπάω
Σ’ άλλο κόσμο πάω πέφτω και χτυπάω σ’ άλλο κόσμο πάω