Σκούπισα τα μάτια τα κλαμένα,
έβαψα τα χείλη τα θλιμμένα,
πέρασα το ρουζ στα μάγουλα μου,
έβαλα λουλούδια στα μαλλιά μου.
Πήρα το φουστάνι το καλό μου,
κρέμασα στολίδια στο λαιμό μου,
κλείδωσα συρτάρια αναμνήσεις,
έθαψα χιλιάδες συγκινήσεις.
Ξεγελώ, λοιπόν, τον καθένα
πως καημό δεν έχω κανένα.
Aχ, καρδιά μου, πώς να σε πείσω
πως δεν θα γυρίσει πίσω.
Ξεγελώ, λοιπόν, τον καθένα
πως καημό δεν έχω κανένα.
Aχ, καρδιά μου, πώς να σε πείσω
πως δεν θα γυρίσει πίσω.
Λα, λα, λα, λα…
Πότισα τις γλάστρες στο μπαλκόνι,
άναψα τα φώτα στο σαλόνι,
κάλεσα τους φίλους σε τραπέζι
και έβαλα το ράδιο να παίζει.
Ξεγελώ, λοιπόν, τον καθένα
πως καημό δεν έχω κανένα.
Aχ, καρδιά μου, πώς να σε πείσω
πως δεν θα γυρίσει πίσω.
Ξεγελώ, λοιπόν, τον καθένα
πως καημό δεν έχω κανένα.
Aχ, καρδιά μου, πώς να σε πείσω
πως δεν θα γυρίσει πίσω.
Λα, λα, λα, λα…
