Πάντα με όλους ντύνεσαι ρόλους
όμως με μένα είναι όλα γυμνά,
ρεύμα χτυπάει, μας διαπερνάει
έρωτας, σκέτη φωτιά.
Μη μετανιώνεις, μη μου κλειδώνεις
γύρω μας όλα είναι χάος απλά,
σχέσεις βιασύνης, μου πες θα μείνεις,
έχεις χαθεί ξαφνικά.
Χόρευες δίπλα μου με χέρια δεμένα
κι όμως αιχμάλωτη χτυπούσε η καρδιά,
σ’ ένιωθα, μ’ ένιωθες κι όλα αναμμένα,
μη σβήνεις, μη πας πουθενά.
Πάλευες, πάγωνες, μα βράζει το αίμα
κι όσα δε λέμε είναι ασφυκτικά,
σ’ ένιωθα, μ’ ένιωθες κι όλα αναμμένα
μη σβήνεις, μη πας πουθενά.
Δεν είναι λάθος ποτέ τέτοιο πάθος
το λάθος σου είναι η άμυνα,
έφυγες, ξέφυγες, μα ξέρεις το βάθος
εδώ είναι τα μόνα σωστά.
Δεν είναι λάθος ποτέ τέτοιο πάθος,
το λάθος σου είναι η άμυνα,
δεν είναι λάθος, το ξέρεις το πάθος
εδώ είναι τα μόνα σωστά.
Ζεις για να αρέσεις, να σ’ αγαπάνε
μα όσα θέλεις πνίγονται πια,
ζεις όπως πρέπει και όποιος σε βλέπει
λες είναι όλα καλά.
Φύγε από μένα, τρέξε στο ψέμα
στο φοβισμένο εαυτό σου ξανά,
που δεν αντέχει να περιέχει
τέτοια αλήθεια βαθιά.
Χόρευες δίπλα μου με χέρια δεμένα
κι όμως αιχμάλωτη χτυπούσε η καρδιά,
σ’ ένιωθα, μ’ ένιωθες κι όλα αναμμένα,
μη σβήνεις, μη πας πουθενά.
Πάλευες, πάγωνες, μα βράζει το αίμα
κι όσα δε λέμε είναι ασφυκτικά,
σ’ ένιωθα, μ’ ένιωθες κι όλα αναμμένα
μη σβήνεις, μη πας πουθενά.
Δεν είναι λάθος ποτέ τέτοιο πάθος
το λάθος σου είναι η άμυνα,
έφυγες, ξέφυγες, μα ξέρεις το βάθος
εδώ είναι τα μόνα σωστά.
Δεν είναι λάθος ποτέ τέτοιο πάθος,
το λάθος σου είναι η άμυνα,
δεν είναι λάθος, το ξέρεις το πάθος
εδώ είναι τα μόνα σωστά.
