Έχει πάει ώρα τρεις, περιμένω να φανείς,
μα το κινητό κοιτάζω να μου στείλεις.
Στο ίδιο έργο θεατής και εσύ να αδιαφορείς,
ένα μήνυμα διαβάζω μίας φίλης.
Λέει πως τα ’χει μ’ άλλη,
ο ύπνος δεν με πιάνει,
λέει πως τα ’χει μ’ άλλη
και βγαίνω μες στο βράδυ.
Να σε ξεχάσω προσπαθώ
μα δεν μπορώ να κρατηθώ
βγαίνω τη φίλη μου να βρω και να ρωτήσω.
Πες μου αν φίλοι ήτανε
και πώς αυτός την κοίταγε,
θέλω απόψε να αφεθώ και να μεθύσω.
Δανεικά τα σ’ αγαπώ, ένα βλέμμα στο κενό
και δεν βρίσκω άλλη λύση, θα σε σβήσω.
Παίρνω πάλι τα κλειδιά, πράσινα τα κόκκινα
και το πρόβλημα απόψε θα το λύσω.
Λέει πως τα ’χει μ’ άλλη,
ο ύπνος δεν με πιάνει,
λέει πως τα ’χει μ’ άλλη
και βγαίνω μες στο βράδυ.
Να σε ξεχάσω προσπαθώ
μα δεν μπορώ να κρατηθώ
βγαίνω τη φίλη μου να βρω και να ρωτήσω.
Πες μου αν φίλοι ήτανε
και πώς αυτός την κοίταγε,
θέλω απόψε να αφεθώ και να μεθύσω.
Λέει πως τα ’χει μ’ άλλη,
ο ύπνος δεν με πιάνει.
