Παπατζής – Λάιβ

Στον παπά τα κονομούσα
και σ’ εσένα τ’ ακουμπούσα
γιατί σ’ είχα στην καρδιά μου
τέλεια νοικοκυρά μου

Έπαιζα και δαχτυλήθρες
μα συ μου ξηγιόσουν τρίχες
κι έτρωγες τα τάλιρά μου
μ’ άλλονε νοικοκυρά μου

Κι αφού μυρωδιά σε πήρα
πρόσεχε ρε κακομοίρα
για εσένα θα ξεκάνω
για στην τούφα θα πεθάνω