Είπαμε λόγια αδικαιολόγητα βαριά
κι όπως τα είπαμε,
ψάξαμε λέξεις να γλυκάνουν την καρδιά
όμως δεν βρήκαμε.
Κι ήρθανε κάτι ενοχές και με δικάσανε,
πόρνες ελπίδες μου γυρίσανε την πλάτη
κι ένιωσα μέσα μου πως είναι
η ζωή μια αυταπάτη.
Άκου ρε φίλε να σου πω
είναι πληγή το σ’ αγαπώ
κρύβει τεράστια μοναξιά αυτή η λέξη.
Είναι μια ψεύτικη γιορτή,
ένα φεγγάρι από χαρτί,
ένα σκοινί που στο φινάλε δεν θ’ αντέξει.
Βρήκαμε τρόπο να τελειώσουμε που λες
κι ας υποφέραμε,
λέγαμε εμείς δεν θα χωρίσουμε μα δες
τα καταφέραμε.
Κι ήρθανε κάτι ενοχές και με δικάσανε,
πόρνες ελπίδες μου γυρίσανε την πλάτη
κι ένιωσα μέσα μου πως είναι
η ζωή μια αυταπάτη.
Άκου ρε φίλε να σου πω
είναι πληγή το σ’ αγαπώ,
κρύβει τεράστια μοναξιά αυτή η λέξη.
Είναι μια ψεύτικη γιορτή,
ένα φεγγάρι από χαρτί,
ένα σκοινί που στο φινάλε δεν θ’ αντέξει.
