Πέρασα πολλά
και δεν περίμενα εσύ να με πληγώσεις
είχα ανάγκη λίγη αγάπη να μου δώσεις,
έκανα όνειρα σα να ‘μουνα παιδί.
Πέρασε καιρός
κι εγώ το ένιωθα πως κάτι έχει αλλάξει,
αναρωτιόμουνα αν φταίω εγώ σε κάτι.
κι ενώ με πλήγωνες δεν ήξερα γιατί.
Με είχες δεδομένο
γιατί σε λάτρεψα κι ακόμα επιμένω,
πάντα με πλήγωνες και μ’ έβλεπες σαν ξένο,
ποτέ δεν σ’ ένοιαζε αν είμαι εγώ καλά.
Με είχες δεδομένο
μαζί σου πόνεσα μα χώρια σου πεθαίνω,
πως δεν μ’ αγάπησες ποτέ καταλαβαίνω
το θύμα στη ζωή σου ήμουν τελικά.
Με είχες δεδομένο.
Σου ‘δωσα πολλά,
έπρεπε κάτι και για μένα να κρατήσω
όμως πίστευα κι ας ήσουν ένα ψέμα
γιατί τα πάντα στη ζωή μου ήσουν εσύ.
Πέρασα πολλά
κι αναρωτιόμουνα αν ακόμα μ’ αγαπούσες
όταν σε ρώταγα ποτέ δεν απαντούσες
όλα τώρα τέλειωσαν και ξέρω το γιατί.
Με είχες δεδομένο
γιατί σε λάτρεψα κι ακόμα επιμένω,
πάντα με πλήγωνες και μ’ έβλεπες σαν ξένο,
ποτέ δεν σ’ ένοιαζε αν είμαι εγώ καλά.
Με είχες δεδομένο
μαζί σου πόνεσα μα χώρια σου πεθαίνω,
πως δεν μ’ αγάπησες ποτέ καταλαβαίνω
το θύμα στη ζωή σου ήμουν τελικά.
Με είχες δεδομένο.
