Έχεις μπει μες στη συνείδησή μου,
καθορίζεις κάθε κίνησή μου,
είσαι ιδέα δεν σκοτώνεσαι,
ξέρεις και μεταμορφώνεσαι.
Μόνο από εκδίκηση μπαίνεις στο κορμί μου
και χωρίς συναίσθημα κλέβεις τη ζωή μου.
Μόνο από εκδίκηση έρχεσαι μαζί μου
και με χάδια ένοχα σβήνεις την ψυχή μου.
Με κρατάς σαν να ’μαι αιχμάλωτός σου,
να περνάει το δικό σου,
δε σε νοιάζει εγώ αν χάνομαι.
Με κρατάς σαν να ’μαι αιχμάλωτός σου,
να περνάει το δικό σου,
πόσο αδύναμος αισθάνομαι.
Μες στον ίσκιο σου μ’ έχεις κρυμμένο
και άδεια μου δίνεις ν’ ανασαίνω,
ν’ ανασαίνω, ν’ ανασαίνω.
Μόνο από εκδίκηση μπαίνεις στο κορμί μου
και χωρίς συναίσθημα κλέβεις τη ζωή μου.
Μόνο από εκδίκηση έρχεσαι μαζί μου
και με χάδια ένοχα σβήνεις την ψυχή μου.
Με κρατάς σαν να ’μαι αιχμάλωτός σου,
να περνάει το δικό σου,
δε σε νοιάζει εγώ αν χάνομαι.
Με κρατάς σαν να ’μαι αιχμάλωτός σου,
να περνάει το δικό σου,
πόσο αδύναμος αισθάνομαι.
Μόνο από εκδίκηση μπαίνεις στο κορμί μου
και χωρίς συναίσθημα κλέβεις τη ζωή μου.
