[Εισαγωγή]
Το μυαλό μου είχα στο μπλέξιμο
Χάπια, σιρόπια, ντουμάνια και σκόνες
Το lifestyle του κωλόπαιδου έξω την νύχτα, με τσίτα τις κόρες
Δεν με ένοιαξε τέπο το δέσιμο
Εγώ και οι δικοί μου δεν είμαστε κότες
Όλη η ομάδα μου πίσω απ' τα σίδερα
Έξω για να βγούμε μετράμε τις ώρες
[Γέφυρα]
Πατέρα βγάζω φυλακή
Ίσως τελικά να έγινε για καλό
Δεν ξέρω τι ισχύει
Αλλά ξέρω ότι εδώ δεν έχω το μυαλό μου στη... (γαμώτο)
5 χρόνια μετά τελικά
City Center 2
[Στίχος]
Ναι
Λέει
Πόσοι μίλησαν για δρόμο και ξύλο μόνο για να βγάλουνε λίγα λεφτά
Πόσοι πούλησαν πιστεύω και αξίες για να έχουνε φήμη και γούστα ακριβά
Λένε στο κοινό τους, είναι αληθινοί
Οι δεξιοί που γίναν αντίφα
Αυτοί ξεφτυλίζουνε την μουσική που μας έδινε δύναμη απ' τα ακουστικά
Καμία σχέση δεν έχω με αυτούς
Και όλα τα ραπ τους περίτεχνα ψέματα
Όλα τα φτιάξαμε απο το μηδέν
Έφτυσα αίμα να λύσω τα θέματα
Καμία σχέση δεν έχω με αυτούς
Όλα τα ραπ τους μιλάνε για αίματα
Όλα τα κάνουν οι βλάκες για views
Καμία σχέση δεν έχω με αυτούς
Βάλθηκαν οι μπάτσοι φέτος να μας δέσουν
Μπαίνουν στο μπαρμπέρικο με τα σκυλιά
Τώρα οι γιαγιάδες κρατάν τα παιδιά
Και εμείς κλεισμένοι μέσα στα κελιά
Η συνείδηση μου είναι καθαρή
Γιατί έχω προσφέρει μέσ' την γειτονιά
Πείτε στις μπασκίνες πως τα 'χω όλα νόμιμα
Πάει κατακόρυφα πάνω η δουλειά
Λίγο λίγο χάνω το μυαλό μου
Πέντε χρόνια πριν δεν έπαιζε φράγκο
Τώρα με στην γειτονιά μου μαγαζί
Τώρα εθίστηκα μαλάκα θέλω κ' άλλο
Όλα τα κάνω πλέον για τον γιο μου
Και για την φαμίλια μου θα μπω στον τάφο
Βγάζω φράγκα από την μουσική
Από τα είκοσι μου, μπρό δεν υπερβάλλω
Όσο ανεβαίνω, τόσο ξενερώνουν
Τα κουπλέ μου τέπο δεν τελειώνουν
Με έφαγαν τα ντρόγκια, η αλητεία
Μια ζωή στους δρόμους, δεν ονειρευόμουν
Τα φράγκα τους λένε ότι σιδερώνουν
Κάνουν βέρια, τέπο δεν κωλώνουν
Όλοι κάνουν πλέον street rap
Στα κουπλέ τους κλέβουν όλοι και σκοτώνουν
Νύχτα ξελογιάστρα με πήρες και εμένα
Μου 'μαθες τι να μην κάνω την μέρα
Πώς να κινούμαι τα δύσκολα βράδια
Και ποιους ανθρώπους να κάνω πιο πέρα
Όλα μας ανήκουν, όλα είναι κλεμμένα
Πείτε καλησπέρα στην νέα μου πένα
Πάνε δυο χρόνια, ταμεία σπασμένα
Και όλο λιγότεροι λένε καλημέρα
