Δε με νοιάζει ο τρόπος ο κόσμος αλλάζει
όλο χάνω τις μέρες μα δε με πειράζει.
Δε με νοιάζει να μάθω την απόλυτη αλήθεια
μπορώ να δώσω ζωή στα πιο τρελά παραμύθια.
Αυτό που φοβάμαι είναι τα λόγια
αυτά με τρομάζουν τα ήσυχα λόγια.
Αυτά που τσακίζουν αγάπες
και φέρνουν ανθρώπους στα όρια.
Αυτά που μας έκαναν να μη μιλάμε
στα μάτια ξανά σε κοιτώ και φοβάμαι.
Οι αναμνήσεις μας μάς άφησαν πίσω
μόνοι ξανά.
Δεν είναι αργά
μεσημέρια με ήλιο μας χτυπάνε την πόρτα.
Δεν είναι αργά
τα φωτεινά καλοκαίρια δε χρειάζονται λόγια.
Αυτό που φοβάμαι είναι τα λόγια
αυτά με τρομάζουν τα ήσυχα λόγια.
Αυτά που τσακίζουν αγάπες
και φέρνουν ανθρώπους στα όρια.
Αυτά που μας έκαναν να μη μιλάμε
στα μάτια ξανά σε κοιτώ και φοβάμαι.
Οι αναμνήσεις μας μάς άφησαν πίσω
μόνοι ξανά.
Δεν είναι αργά
μεσημέρια με ήλιο μας χτυπάνε την πόρτα.
Δεν είναι αργά
τα φωτεινά καλοκαίρια δε χρειάζονται λόγια.
