Γιάννης Πλούταρχος

Γιάννης Πλούταρχος Βιογραφικό

Γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1970 στα Μαυρόγεια Βοιωτίας, ο Ιωάννης Κακοσαίος διένυσε μια αντισυμβατική διαδρομή μέχρι να βρεθεί στο επίκεντρο της ελληνικής λαϊκής δισκογραφίας. Η πρώτη του επαφή με το μικρόφωνο έγινε σε ηλικία δεκαέξι ετών, τραγουδώντας σε μικρά νυχτερινά κέντρα του Κορυδαλλού. Πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στη μουσική, εργάστηκε ως κομμωτής, κάνοντας μάλιστα και διαλείμματα από τη νυχτερινή διασκέδαση. Η οριστική στροφή στην καριέρα του ήρθε με την υιοθέτηση του καλλιτεχνικού ψευδώνυμου Γιάννης Πλούταρχος, ένα όνομα που του έδωσε ο πρώτος του παραγωγός, Γιώργος Μακράκης, και το οποίο συνδέθηκε άμεσα με τις μεγάλες επιτυχίες των επόμενων δεκαετιών.

Η εμπορική του εκτόξευση καταγράφηκε το 2001 με την κυκλοφορία του δίσκου «Μικρές Φωτογραφίες», ο οποίος ξεπέρασε τις 150.000 πωλήσεις, εισάγοντας έναν νέο ερμηνευτικό λυρισμό στα ραδιόφωνα. Η δυναμική αυτή επιβεβαιώθηκε το 2002 στα μουσικά βραβεία Αρίων, όπου απέσπασε πέντε διακρίσεις σε μία βραδιά. Η δισκογραφία του επεκτάθηκε ραγδαία, χτίζοντας έναν εκτενή κατάλογο στη σύγχρονη λαϊκή σκηνή με παραγωγές υψηλών προδιαγραφών. Κυκλοφόρησε τα άλμπουμ «Prosopika Dedomena», «Krimmena Mistika», «O,ti Genniete Stin Psihi», «Ola Se Sena Ta Vrika» και «Pai Ligos Keros», δημιουργώντας ένα σερί κυκλοφοριών που κυριάρχησαν στα ραδιόφωνα, συνδυάζοντας το βαρύ ζεϊμπέκικο με τις ρυθμικές ρούμπες και τις ερωτικές μπαλάντες.

Στο στούντιο, ηχογράφησε δεκάδες τραγούδια συνεργαζόμενος στενά με συνθέτες που διαμόρφωσαν τον ήχο της εποχής, όπως οι Αλέξης Σέρκος, Θάνος Γεωργουλάς, Βασίλης Γαβριηλίδης, Γιώργος Σαμπάνης, Χριστόδουλος Σιγανός, Κωνσταντίνος Παντζής, Νίκος Παπαδόπουλος, Γιώργος Λούσκος, Δημήτρης Κορδατζής και Γιάννης Φρασέρης. Μέσα από αυτές τις δημιουργικές συμπράξεις προέκυψαν κομμάτια με τεράστιο ραδιοφωνικό airplay. Τραγούδια όπως τα «Βασιλιάς της Μοναξιάς μου», «Από Περιέργεια», «Σε Έχω Ανάγκη», «Περασμένα Μεσάνυχτα», «Ξυράφι Μου», «Μεσάνυχτα και κάτι», «Κανείς» και «Δεν μου πάει η μοναξιά» τραγουδήθηκαν μαζικά από το κοινό.

Το 2011, η καριέρα του απέκτησε μια απρόσμενη διεθνή προέκταση με το άλμπουμ «Dyo Fones, Mia Psychi», όπου συνεργάστηκε με τον διάσημο Ιταλό ερμηνευτή Albano Carrisi. Η παραγωγικότητά του παρέμεινε αμείωτη τα επόμενα χρόνια, προσθέτοντας στον κατάλογό του δίσκους όπως οι «O Anthropos Sou», «Thema Chronou», «Kato Ap Ton Idio Ilio», «Tragoudia Akatallila», «I Dinami Tou Erota» και «Pera Ap’ Ta Matia Mou». Παράλληλα, κυκλοφόρησε επιτυχίες όπως τα «Τα Αυτονόητα», «Στου Έρωτα την Πόλη», «Με το ποτό είναι αλλιώς», «Είκοσι Ψυχές», «Μάζεψε Δύο Λεπτά Τα Πράγματά Μου» και «Κάθε Σκέψη Σου», αλλά και κομμάτια όπως τα «Όταν Αγαπάς», «Ζω Μ’ Αυτά Που Αγάπησα», «Αυτά τα λίγα που νιώθεις», «Το Βιβλίο», «Σαν Βεγγαλικά», «Κάπου Αλλού», «Ξέρω», «Άλλον Άνθρωπο» και «Μη Μιλάς». Παρά τη διαρκή έκθεση, διατήρησε μια σταθερή οικογενειακή βάση μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παραμένοντας παντρεμένος με τη σύζυγό του Μαρία, με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά.

Ο Γιάννης Πλούταρχος αποτελεί έναν από τους πιο διαχρονικούς καλλιτέχνες που έχουν περάσει από τον κόσμο του MAD, με μια σχέση που εκτείνεται πάνω από μία δεκαετία. Ήδη από το 2014, η συνέντευξή του στο αρχείο του MAD Vintage αποτύπωνε τη βαρύτητα ενός ερμηνευτή που είχε σφραγίσει το λαϊκό τραγούδι, ενώ στα Mad VMA 2023 από τη ΔΕΗ η κοινή σκηνική στιγμή με τον Γιώργο Κακοσαίο στο «Κάνε Μας Τη Χάρη» επιβεβαίωσε ότι η φωνή του συνεχίζει να ηλεκτρίζει. Το 2025, το MAD ανέδειξε το κινηματογραφικής αισθητικής video clip του «Δε Γίνεται», και το 2026 η τριπλή συνάντηση με Κακοσαίο και Κατερίνα στο «Άλα… Παλιά» έδειξε πως ο Πλούταρχος παραμένει ζωντανός πυρήνας της ελληνικής μουσικής σκηνής — και αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του MAD.