Στίχοι
Σε συνάντησα στο δρόμο
και μου κάρφωσες στον ώμο
σαν σκοτάδι, σαν λεπίδα κάτι σαν φιλί.
Οι Δευτέρες μου γεμάτες,
στο μετρό δυο επιβάτες
κάτι που έρχεται στην πλάτη λάμπει σαν πληγή.
Αν σε φιλήσω μπορεί
κι αν κάνω πίσω ξανά μπορεί,
πέτρα, ψαλίδι μπορεί και να κοπώ,
πόσο μισώ να σ' αγαπώ.
Με ρωτάς τι είναι η αγάπη
και σου λέω είναι σκοτάδι
κι όχι κάτι απαραιτήτως που θυμίζει φως.
Μες στο βράδυ και το κρύο
μη μου πεις ποτέ αντίο
έχει ολόκληρο φεγγάρι η επιμονή.
Αν σε φιλήσω μπορεί
κι αν κάνω πίσω ξανά μπορεί,
πέτρα, ψαλίδι μπορεί και να κοπώ,
πόσο μισώ να σ' αγαπώ.
Ακούστε στο Spotify
