Ξημέρωμα με βρήκε να γυρίζω
Κενό που δεν καλύφτηκε ποτέ
Εικόνα από πορτοκαλί και γκρίζο
Σε ένα παγκάκι μια άγκυρα σκαλίζω
Αισθήματα που μοιάζουν ντεμοντέ
Ταξίδευες στου κόσμου της αρένες
Η μοναξιά σου σύντροφος καλός
Δεν πρόλαβες βαφτίσια ούτε γέννες
Μονάχα λύπες και αυτές ληγμένες
Το δάκρυ σου σταγόνα και γιαλός
Θα με κοντά σου όταν θες να φεύγεις
Μονάχα αυτό σου είχα υποσχεθεί
Κύμα το κύμα χρόνια ταξιδεύεις
Και τώρα που για πάντα ημερεύεις
Και η θάλασσα ζητάει να κοιμηθεί
Σαπάκι από σκουριά και από αλμύρα
Σαν πόλη μουχλιασμένη απ'τό νερό
Το αίμα μολυσμένο με Μοράβια
Ζωή καταραμένη απτά καράβια
Μα εγώ εδώ λιμάνι σταθερό
Θα μαι κοντά σου όταν θες να φεύγεις
Μονάχα αυτό σου είχα υποσχεθεί
Κύμα το κύμα χρόνια ταξιδεύεις
Και τώρα που για πάντα ημερεύεις
Και η θάλασσα ζητάει να κοιμηθεί
Θα μαι κοντά σου όταν θες να φεύγεις
Μονάχα αυτό σου είχα υποσχεθεί
Κύμα το κύμα χρόνια ταξιδεύεις
Και τώρα που για πάντα ημερεύεις
Και η θάλασσα ζητάει να κοιμηθεί
