Μπορεί να άργησα πολύ να σου μιλήσω,
κρυβόμουν πίσω απ’ τη δουλειά και τη σιωπή
κι όταν μεγάλωσες είπα μη τη ζαλίσω,
να μη της γίνω μια σκιά μες στη ζωή.
Ακόμα νύχτα στο δωμάτιο σου μπαίνω
να δω αν ανασαίνεις ήρεμα, σωστά
κι όσα σου μάθαινα από σένα τα μαθαίνω,
που πια τα ξέρεις πιο καλά.
Κόρη μου, αγέρα μου, νύχτα μου και μέρα μου
μ’ έχεις δίπλα σου φρουρό για τον άστατο καιρό.
Κόρη μου, αγέρα μου, νύχτα μου και μέρα μου
μ’ έχεις δίπλα σου φρουρό για τον άστατο καιρό.
Θυμάμαι που ’τρεχες ξυπόλητη στο σπίτι
κι εγώ φοβόμουν να μην πέσεις πουθενά
και τώρα τρέχεις μες στους δρόμους του πλανήτη
κι εγώ φωνάζω δυνατά.
Ακόμα νύχτα στο δωμάτιο σου μπαίνω
να δω αν ανασαίνεις ήρεμα, σωστά
κι όσα σου μάθαινα από σένα τα μαθαίνω,
που πια τα ξέρεις πιο καλά.
Κόρη μου, αγέρα μου, νύχτα μου και μέρα μου
μ’ έχεις δίπλα σου φρουρό για τον άστατο καιρό.
Κόρη μου, αγέρα μου, νύχτα μου και μέρα μου
μ’ έχεις δίπλα σου φρουρό για τον άστατο καιρό.
