Ήρθες σαν να ήσουν πάντα εδώ
σπάνιο βαθύ μου καρμικό,
είσαι η αγαπημένη μου εποχή
δεν μου φέρνεις ούτε μια βροχή
Δεν σ’ αφήνω μάτια μου ποτέ
όπως μια θάλασσα το μπλε,
βρήκε το ταξίδι μου νησί
κι ο προορισμός μου είσαι εσύ.
Ωχ, ωχ από έρωτα θα πάω,
ωχ, ωχ, ωχ, ωχ ούτε ξέρω που πατάω.
Ωχ, ωχ με τα μάτια σου έχω θέμα,
άλλον κανένα μην κοιτάς.
Ωχ, ωχ το μυαλό μου το ‘χεις πάρει,
ωχ, ωχ, ωχ, ωχ και το ψάχνω στο φεγγάρι.
Ωχ, ωχ είναι το καλύτερο μου
μωρό μου όταν μου γελάς.
Ήρθες σαν να ήσουν πάντα εδώ
το πιο ανεξήγητο γραφτό,
έβαλες στην πλάτη μου φτερά
να πετάω φως μου από χαρά.
Δεν σ’ αφήνω μάτια μου ποτέ
σαν τ’ αγαπημένο σου κολιέ,
αν για γούρι πάντα με φοράς
θα σε προστατεύω όπου πας.
Ωχ, ωχ από έρωτα θα πάω,
ωχ, ωχ, ωχ, ωχ ούτε ξέρω που πατάω.
Ωχ, ωχ με τα μάτια σου έχω θέμα,
άλλον κανένα μην κοιτάς.
Ωχ, ωχ το μυαλό μου το 'χεις πάρει,
ωχ, ωχ, ωχ, ωχ και το ψάχνω στο φεγγάρι.
Ωχ, ωχ είναι το καλύτερο μου
μωρό μου όταν μου γελάς.
