Γεμιστά

[Intro]

Άκουσα πολύ την φράση: «Να βρω τον δρόμο μου»

'ντάξει, για να βρεις τον δρόμο σου πρέπει να τον χάσεις πρώτα

[Verse 1: Mente Fuerte]

Ψάχνω ένα καλό κορίτσι να με βάλει σε σειρά

Κι ας ρωτάει την γιαγιά της πως να φτιάχνει γεμιστά

Να χαζεύουμε το τζάκι με τα φώτα σβηστά

Και το λαιμό της να μυρίζω όσο μ' έχει αγκαλιά

Να κοιμάμαι καλά, και να ξυπνάω πρωί

Θέλω προπόνηση σκληρή και καλή διατροφή

Ένα καινούργιο αμάξι, μια παλιά συσκευή

Να βλέπω μόνο ωραία μάτια, όχι ωραία προφίλ

Και αφού γίναν όλοι gangsters εγώ έγινα MC (he)

Γιατί δε σπρώχνω σκόνες και δε πίνω χασίς

Έχω στα μάτια μου εικόνες που δε θέλεις να δεις

Γιατί είν' αλλιώς να στο rapάρω και αλλιώς να το ζεις

Γι' αυτό πλέον είμαι «εγώ», δεν υπάρχει το «εμείς»

Γιατί κάθε φορά που σέρνομαι δεν είναι κανείς

Δε σ' εμπιστεύομαι γι' αυτό το μυστικό είναι ασφαλές

Το είπα σε εσένα γιατί ξέρω ότι πας και τα λες

Πλέον προσπαθώ να μη γίνει ζημιά

Άρα θα μπω στο πρόβλημα να σβήσω την φωτιά

Όμως αν αυτό το περάσεις για αδυναμία

Τότε θα σου γαμήσω τα σωθικά

Βαρέθηκα τις μάσκες και τα φίλτρα, τις αράχνες και τα φίδια

Τα «αδερφούλη μου» και τα χατίρια

Στο σαλόνι μου δε θέλω άλλα σκουπίδια

Γιατί όταν δίνω πολλά εγώ συνήθως παίρνω λίγα

[Chorus: Κατερίνα Λαζαρίδου, Mente Fuerte]

Γιατί ότι με πονά, λεν ότι είναι για το καλό μου

Έχει γίνει θηλιά, την έχω γύρω από το λαιμό μου

Η τελευταία φορά, έτσι λέω, γαμώ το μυαλό μου

Μα γυρίζω ξανά, πίσω στον πιο κακό εαυτό μου

Γιατί ότι με πονά, λεν ότι είναι για το καλό μου

Έχει γίνει θηλιά, την έχω γύρω από το λαιμό μου

Η τελευταία φορά, έτσι λέω, γαμώ το μυαλό μου

Μα γυρίζω ξανά, πίσω στον πιο κακό εαυτό μου

[Verse 2: Mente Fuerte]

Δε με νοιάζει πλέον γι' αυτούς που ακούνε την ιστορία μου

Αλλά γι' αυτούς που θα την γράψουμε παρέα (παρέα)

Γι' αυτούς που ήτανε μαζί στα δύσκολα

Από 'δω και πέρα υπόσχομαι πως όλα θα είναι ωραία

Χάνω κάθε μέρα ανθρώπους κι είμαι ευγνώμων γι' αυτό

Παίρνω μαθήματα συνέχεια από αυτό

Σου το rapάρω και το στόμα μου μυρίζει εμετό

Και αφού νιώθεις την αηδία που έχω νιώσει εμένα μου 'ναι αρκετό

Δε θέλω στη ζωή μου άλλο ηθοποιό (α, χα)

Πριν γίνει το κακό προειδοποιώ

Ανάβω ένα τσιγάρο κι ηρεμώ

Έχω ένα βλέμμα παγερό, στο ποτήρι μου αγιασμό

Ένα μυαλό σε οργασμό, ένα πιστόλι τρυφερό

Ένα χέρι σταθερό, ένα χαρτί και ένα στυλό

Ένα πατέρα γερασμένο που όλο τον στεναχωρώ

Άλλα έτσι είμαι εγώ (ναι), δεύτε τελευταίον ασπασμόν

Έχω μια μάνα που πεθαίνει για τους σκύλους

Γι' αυτό δεν έχει φίλους, γιατί έζησε χρόνια με τους ανθρώπους

Προτιμάει να συνυπάρχει με τους ψύλλους

Γιατί κατάλαβε, ότι τα δίποδα δεν έχουν τρόπους

Γι' αυτό με, αγαπάει πράγμα-τικά

Έχει δυο σκυλίσια μάτια τόσο εκφραστικά, ναι (ναι)

Και εγώ δεν της θυμίζω τους ανθρώπους

Είμαστε αδέσποτα, όλα μεγαλώσαμε στους δρόμους

[Chorus: Κατερίνα Λαζαρίδου, Mente Fuerte]

Γιατί ότι με πονά, λεν ότι είναι για το καλό μου

Έχει γίνει θηλιά, την έχω γύρω από το λαιμό μου

Η τελευταία φορά, έτσι λέω, γαμώ το μυαλό μου

Να γυρίζω ξανά, πίσω στον πιο κακό εαυτό μου

Γιατί ότι με πονά, λεν ότι είναι για το καλό μου

Έχει γίνει θηλιά, την έχω γύρω από το λαιμό μου

Η τελευταία φορά, έτσι λέω, γαμώ το μυαλό μου

Μα γυρίζω ξανά, πίσω στον πιο κακό εαυτό μου

[Outro: Κατερίνα Λαζαρίδου]

Γιατί ότι με πονά

Έχει γίνει θηλιά

Η τελευταία φορά

Και αν εγώ σας πω το δρόμο που με οδήγησε στην ευτυχία και τον ακουλουθήσετε...

Μα γυρίζω ξανά

99,9% θα δυστυχήσετε. Γιατί είναι ο δικός μου... Ο δρόμος