Όλα τ' άστρα σου ‘παν ψέματα
στο ταξίδι πως θα σ’ οδηγήσουν,
στους γκρεμούς και στα έγκατα
όταν πέφτεις πως θα σε κρατήσουν.
Κι οι ήρωές σου, οι ατρόμητοι
που θα ‘μεναν δίπλα σου να πολεμήσουν
και οι φίλοι σου οι αχώριστοι
ποιος το περίμενε όλοι πως θα σκορπίσουν.
Κι ο άγγελος σου που έρχονταν συχνά
στ’ όνειρο σου δεν φάνηκε ξανά.
Ίσως να ‘ναι τώρα πια γέρος και τυφλός,
ίσως δεν είχε για εκείνον θέση πια ο ουρανός.
Ίσως να γελάστηκε κι αυτός
και μια κρύα αυγή να ‘πεσε στη γη.
Όλα τ' άστρα σου ‘παν ψέματα
κι οι σοφοί τη μισή αλήθεια,
πήρες το δρόμο που σου έμαθαν
και σαν ψάρι πιάστηκες στα δίχτυα.
Κι ο άγγελος σου που έρχονταν συχνά
στ’ όνειρο σου δεν φάνηκε ξανά.
Ίσως να ‘ναι τώρα πια γέρος και τυφλός,
ίσως δεν είχε για εκείνον θέση πια ο ουρανός.
Ίσως να γελάστηκε κι αυτός
και μια κρύα αυγή να ‘πεσε στη γη.
Ψέματα άλλα κι εγώ ας μη σου πω,
λόγια μεγάλα θ’ άκουσες σωρό,
ένα τραγούδι έγραψα μόνο κι αυτό μισό
κι ένα τραγούδι ξέρω δεν φτάνει
να μας βγάλει απ’ το πουθενά.
Μα πες το σαν ευχή
φτάνει για μια αρχή.
