Μαθαίνω πως δεν έχει ουσία η ζωή σου
και τα σημάδια που ’χω αφήσει στο κορμί σου
δεν τα ’σβησες.
Μαθαίνω πως συχνάζεις στα στέκια τα δικά μας,
προσπάθησες μα ακόμα τα δεσμά μας
δεν τα ’σπασες.
Πάντα θα σου λείπω
ότι και να κάνεις όπου κι αν βρεθείς,
άλλον σαν κι εμένα όσο και να ψάχνεις
δεν θα ξαναβρείς.
Πάντα θα σου λείπω
κι από τη ζωή μας κάτι θα ζητάς,
λες πως δε σε νοιάζει όμως μεταξύ μας
κλαις και μ’ αγαπάς.
Μαθαίνω πως τους φίλους ρωτάς για τη ζωή μου
και με κανέναν όπως ένιωσες μαζί μου
δεν ένιωσες.
Μαθαίνω πως οι τύψεις σε έχουνε διαλύσει
και ότι νέο έχεις ξεκινήσει
δε στέριωσες.
Πάντα θα σου λείπω
ότι και να κάνεις όπου κι αν βρεθείς,
άλλον σαν κι εμένα όσο και να ψάχνεις
δεν θα ξαναβρείς.
Πάντα θα σου λείπω
κι από τη ζωή μας κάτι θα ζητάς,
λες πως δε σε νοιάζει όμως μεταξύ μας
κλαις και μ’ αγαπάς.
