Πάλι στην άκρη ζω του γκρεμού,
δύσκολη φάση του χωρισμού
μ’ έχει χαράξει η φυγή σου παντού.
Έχω αλλάξει μέσα μου λίγο,
μ’ έχει πειράξει δεν σου το κρύβω
που τα φιλιά σου τώρα δίνεις αλλού.
Με ρωτάνε και απαντάω
είμαι εντάξει δεν πονάω, όλα μια χαρά.
Με ρωτάνε αν μιλάμε
παρακάτω προχωράμε, λέω και καλά,
δεν με νοιάζει πια.
Αν πονάω πρόβλημά μου
κι αν δεν είσαι πια κοντά μου
λόγο δεν δίνω σε κανέναν πουθενά.
Αν πονάω δικαίωμά μου
να σκοτώνω την καρδιά μου,
άδεια να αφήνω τα δικά σου τα κενά.
Μες την καρδιά μου είσαι ρωγμή
και με πειράζει κάθε στιγμή
που σ’ αγκαλιάζει ένα ξένο κορμί.
Μένω μονάχος, δεν κάνω βήμα,
είμαι ένας βράχος και είσαι ένα κύμα
που με χτυπάει δυνατά με ορμή
Με ρωτάνε και απαντάω
είμαι εντάξει δεν πονάω, όλα μια χαρά.
Με ρωτάνε αν μιλάμε
παρακάτω προχωράμε, λέω και καλά,
δεν με νοιάζει πια.
Αν πονάω πρόβλημά μου
κι αν δεν είσαι πια κοντά μου
λόγο δεν δίνω σε κανέναν πουθενά.
Αν πονάω δικαίωμά μου
να σκοτώνω την καρδιά μου,
άδεια να αφήνω τα δικά σου τα κενά.
