Άγονη πλήξη μιας ζωής
Δίχως έρωτα
Της ερημιάς μου τέρας, της πόλης μου θηρίο
Μην με φοβάσαι
Αλλοπαρμένη έκφραση οι τοίχοι σου θυμίζουν
Τον πρώτο σου έρωτα
Πιο πολύ αδιάφορα κενή σε λυγίζουν
Όπου και να 'σαι
Στα σκοτεινά δρομάκια οι σκιές γλυστράνε
Επικίνδυνα
Στα ηλεκτρισμένα ξενυχτάδικα, οι γυναίκες μισοκρύβονται
Πίσω απ' τη λήθη
Στα κολασμένα παζάρια της Λεοφώρου οι αστυνόμοι
Οι πλούσιοι επαρχιώτες μηχανόβιοι
Μάσκες ακάλυπτες, μικρές
Στο γύρο του θανάτου
Τρεμοπαίζουν τον άγγελο ή το δαίμονα
Στις άκρες των δαχτύλων τους
Ξημέρωμα σαββάτου
Για τις παλιές αγάπες μην μιλάς
Στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
Κρυφτήκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων
Για τις παλιές αγάπες μην μιλάς
Στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
Κρυφτήκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων
Ό, τι αξίζει πονάει
Κι είναι δύσκολο
Για να μην υποφέρεις, φύγε μακριά μου
Κρύψου από 'μένα
Δεν ξέρω αν φεύγεις τώρα
Για το λίγο μου
Εάν αυτό που νιώθω ήταν πολύ
Πολύ για 'σένα
Για τις παλιές αγάπες μην μιλάς
Στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
Κρυφτήκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων
Για τις παλιές αγάπες μην μιλάς
Στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
Κρυφτήκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων
Κρυφτήκαν στις σπηλιές
Ό, τι αξίζει πονάει
Κι είναι δύσκολο
