Πήρες και τους δρόμους, πας με τα φρικιάς
Και με εξοντώνεις ψυχολογικά
Κι άρχισες τα φεμηνιστικά
Ανεξαρτησία γύρευες κι εσύ
Τρέχεις μ' όποιον φτάνεις κι όποιον σου βρεθεί
Γιατί να σ' αγαπώ δηλαδή
Κατα-κατα-κατα-καταρρέω
Κι άλλον πλέον δεν μπορώ
Θα ερωτευτώ τον Παπαντρέω
Τον Ποπάυ, το Ζορό
Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό
Μ' έναν ΚΝίτη πρώτα και μ' ένα χριστιανό
Μ' έναν ξαναμμένο Μωαμεθανό
Και μ' ένανε πρεζάκια παρδαλό
Οι δικιολογίες είναι περιττές
Κι από εμπειρίες είχες αρκετές
Ε άιντε ξεκαθάρισε τι θες
Κατα-κατα-κατα-καταρρέω
Το πα - το παρατραβάς
Πως να αποφύγω το μοιραίο
Έγινα και κερατάς
Ελεύθερέ μου έρωτα πονάς;
Έγινε της μόδας, ποιος θα σακατέψει ποιον
Εποχή της ρόδας και των πυρηνικών
Εκάθομαι τις τρώω, το λοιπόν;
Ένας αλλά λέων κι όλοι εσείς τυριά
Δε σηκώνω πλέον άλλη μαχαιριά
Ρε που τη βρήκα τέτοια λεβεντιά
Κατα-κατα-κατα-καταρρέω
Κι άλλον πλέον δεν μπορώ
Θα ερωτευτώ τον Παπαντρέω
Τον Ποπάυ, το Ζορό
Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό
Κατα-κατα-κατα-καταρρέω
Κι άλλον πλέον δεν μπορώ
Θα εισηγηθώ στον Παπαντρέω
Να με κάνει Υπουργό
Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό
