[Intro]
Έχω του κόσμου τα στραβά, μα μεταξύ μας
Vlospa
[Verse 1: Vlospa]
Έχω του κόσμου τα στραβά, μα μεταξύ μας
Στραβά σαν να ξεκίνησε η ζωή μας
Μας βάλανε να βρούμε αυτό που λέν' "τον ίσιο δρόμο"
Και σαρώσαμε όλη την περιοχή μας
Στην αρχή δεν ήταν έτσι· γαμήθηκα στο άγχος
Αλλά κούβαλάω το βάρος του να θες να 'σαι μεγάλος
Και διαφορετικός, χωρίς να γίνεις κάποιος άλλος
Να φτιάξω ένα μοτίβο μες στο χάος
Κι άθελά μου ίσως να έκανα στην άκρη τους δικούς μου
Καλά, on God, ας μη μιλήσω για τον εαυτό μου
Ξεκινάω σε κάθε πρώτη πρώτου κι άλλο ένα ταξίδι
Που δεν ξέρω πότε φτάνω, μα ούτε τον προορισμό μου
Αν βρεις χέρι, τότε πιάσου· σώσε τον εαυτό σου
Μπορεί να 'ρθει η σειρά σου, μετά, να σώσεις κι εμένα
Συγγνώμη που σε κέρναγα απ' το δηλητήριό σου
Μα ήταν ο τρόπος που είχα να σου κλέψω μια κουβέντα
Βλέπεις, οι άνθρωποι είναι πάντα με τις ώρες τους
Γι' αυτό συχνά κολλάνε στις οθόνες τους
Κάποιοι σ' ακούν για τις σφαλιάρες που 'χεις φάει
Και κάποιοι πρέπει να τις φάνε για να καταλάβουν μόνοι τους
Πίνω καφέδες μη με πούνε κοιμισμένο
Στοχεύω τ' άστρα και μπαλκόνια πετυχαίνω
Μα μεταξύ μας, είμαι καταδικασμένος (Καταδίκη)
Να 'μ' ειλικρινής και παρεξηγημένος
[Chorus: Vlospa]
Χρυσή καρδιά γιατί με πονάνε
Χρυσά παιδιά, μα όλα τα περνάμε
Κουκούλες, φόρμες, διακριτικά
Μπουκάρουμε ή από κάπου το σκάμε
Όλα για τη μεγάλ' εικόνα
Δεν ξέρω καν γιατί τρέχω ακόμα
Φοβάμαι αν κάτσω για δυο λεπτά
Μη σηκωθώ μετά από πέντε χρόνια
Χρυσή καρδιά γιατί με πονάνε
Χρυσά παιδιά, μα όλα τα περνάμε
Κουκούλες, φόρμες, διακριτικά
Μπουκάρουμε ή από κάπου το σκάμε
Όλα για τη μεγάλ' εικόνα
Δεν ξέρω καν γιατί τρέχω ακόμα
Φοβάμαι αν κάτσω για δυο λεπτά
Μη σηκωθώ μετά από πέντε χρόνια
[Verse 2: Bloody Hawk]
Yah
Δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω μέσα σ' ένα λεπτό
Πόσες λέξεις να χωρέσω, πόσες σκέψεις να βάλω
Να μιλήσω για τα πιο σημαντικά προσπάθω
Μα ποτέ μου δε μου φτάνει· πάντα θα 'θελα κι άλλο
Θα μου πάρει δυο λεπτά μέχρι να φτιάξω καφέ
Θα μου πάρει μία ώρα για να πω ότι ξεκίνησα
Θα μου πάρει δέκα μέρες για να γράψω ένα κουπλέ
Και σε μια στιγμή θα πεις: "Αυτός μπορούσε και καλύτερα"
Αγάπησα το ραπ μ' όλες του τις παθογένειες
Μου 'δωσε το σπίτι μου, κι αυτό 'χει δύο έννοιες
Οι ράπερς της Ελλάδας όλοι ξέρουν τους γονείς μου·
Λατρεύω να ενώνω τις δύο μου οικογένειες
Ποιος θα πει ότι σκεφτόμουνα, αν όχι εγώ;
Δέκα χρόνια εδώ κάνω πρωταθλητισμό
Με το μαχαίρι στον λαιμό, την ψυχή στο στόμα
Ο πιο καλός MC για μια δεκαετία ακόμα (Yah)
Δεν κοιτάω κάτω από 'μένα, το ξεκαθάρισα
Είπες μια μπηχτή για 'μένα, νόμιζες στη χάρισα
Μα 'μαι σ' ένα level κι είσαι σ' ένα level που 'χει διαφορά
Χωρά μια πολυκατοικία ανάμεσα
Η θλίψη είναι σαν μάνα για 'μένα
Κι είδα στον ύπνο μου πως φεύγει με νομίσματα χρυσά
Μα ξύπνησα κι ακόμα τα μάτια μου ήταν κλειστά
Κι απ' τα προβλήματα, τα χρήματα δε λύσαν τα μισά
Πάνω στα χαλάσματα του κόσμου ξεπροβάλλει ένα μικρό λουλούδι
Σου 'πα θα γυρίσω από την κόλαση, θα βγω μ' ένα γλυκό τραγούδι
Και προσπαθώ ν' απολαμβάνω πιο πολύ το φεγγάρι
Και να μη με πολυπαίρνω σοβαρά, πού να πάρει
Γιατί όσα και να χτίσεις πάνω σ' αυτό το χορτάρι
Κάποια Κυριακή, όλοι θα φύγουμε σαν γλάροι
[Chorus: Vlospa]
Χρυσή καρδιά γιατί με πονάνε
Χρυσά παιδιά, μα όλα τα περνάμε
Κουκούλες, φόρμες, διακριτικά
Μπουκάρουμε ή από κάπου το σκάμε
Όλα για τη μεγάλ' εικόνα
Δεν ξέρω καν γιατί τρέχω ακόμα
Φοβάμαι αν κάτσω για δυο λεπτά
Μη σηκωθώ μετά από πέντε χρόνια
