Ήρθες να με σώσεις όπως άλλοι τόσοι
άμα δεν πέθανες ποτέ δεν παίζει να με νιώσεις.
Θέλεις να με σπάσεις, να μ’ εξουσιάσεις
να πάρω την ευθύνη για ό,τι θέλεις να ξεχάσεις.
Τέλος τα παιχνίδια, είσαι μια απ’ τα ίδια
έχω στα μάτια μου φωτιές και δάκρυα κοπίδια.
Έκαψα το πλοίο, βγήκε το θηρίο
έγινα η βασίλισσα στη χώρα των αντίο.
Πόσες φορές θα με κρατήσει αυτό το σώμα
που έχω τη δύναμη απορώ και αναπνέω ακόμα.
Δε θέλω άλλο απ’ τα χάδια σου που καίνε
μαύρα νερά τα μάτια σου που ψέματα μου λένε.
Μου ‘κλεισες το στόμα μα υπάρχω ακόμα
ήθελες να με θάψεις κι εγώ φύτρωσα απ’ το χώμα.
Δεν υπάρχει πλάνο, κοίτα απλά τι κάνω
όπλο μου είναι ο πόνος που δε θέλω να λειάνω.
Φοράω ό,τι γουστάρω την τρέλα μου καπέλο
δικιά μου είναι η ζωή την κάνω ότι θέλω.
Έκαψα το πλοίο, βγήκε το θηρίο
έγινα η βασίλισσα στη χώρα των αντίο
Πόσες φορές θα με κρατήσει αυτό το σώμα
που έχω τη δύναμη απορώ και αναπνέω ακόμα.
Είσαι κρυψώνα χαραγμένη στο κορμί μου
στα ‘δωσα όλα μια φορά κι ήθελες τη ζωή μου
Πόσες φορές θα με κρατήσει αυτό το σώμα
που έχω τη δύναμη απορώ και αναπνέω ακόμα.
Άμα σε δω ποτέ θα κάνω πως δεν σ’ είδα
κι ας σ’ είχα μέσα μου Θεό κι αιώνια πατρίδα.
