-Συγνώμη, απλά βγήκαμε.
-Τέλος πάντων. Απλά μη μου ξαναμιλήσεις στο σχολείο. Ετσι κι αλλιώς, δεν σε αγάπησα καν.
-Μια χαρά μου ακούγεται, αλλά εσύ ήσουν αυτή που μου έφερε το ρόφημα από τα Starbucks, οπότε με αγάπησες λιγάκι.
Αυτή η φράση ήταν αρκετή για να ακολουθήσει η επική ατάκα:
-Αντε χάσου Joey. Ντινγκ, ντινγκ, ντινγκ. Ωωω τι ήταν αυτό; Α ναι, το ασανσέρ, επειδή δεν είσαι στο επίπεδό μου. Κέρδισα αυτό τον καβγά. Τελειώσαμε στ’ αλήθεια αυτή τη φορά.
