Η μέθοδος που διπλασιάζει την ταχύτητα εκμάθησης νέων δεξιοτήτων χωρίς κανέναν κόπο

Αν έχεις προσπαθήσει ποτέ να μάθεις ένα νέο μουσικό όργανο, να μιλήσεις μια νέα ξένη γλώσσα ή να ασχοληθείς με τη μαγειρική και τη κηπουρική, τότε γνωρίζεις πολύ καλά πόσο χρόνο, υπομονή και ενέργεια απαιτεί αυτή η διαδικασία. Οι ατελείωτες ώρες εξάσκησης, η αποστήθιση λεξιλογίου με flashcards, η εξάσκηση στις κλίμακες της κιθάρας και η διαρκής αναζήτηση ανατροφοδότησης για το αν κάνεις τα βήματα σωστά, μπορούν συχνά να σε εξαντλήσουν. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να αναρωτιέσαι αν υπάρχει ένας πιο έξυπνος και ξεκούραστος τρόπος για να φτάσεις στο επίπεδο που ονειρεύεσαι χωρίς να νιώθεις ότι δίνεις καθημερινά μια σκληρή μάχη.

Η απάντηση έρχεται απευθείας από το Institute of Neuroscience του University of Oregon, όπου οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι υπάρχει ένα τρίτο, καταλυτικό στοιχείο που μπορεί να επιταχύνει θεαματικά την εκμάθηση κάθε νέας δεξιότητας: η παθητική έκθεση. Το εκπληκτικό με αυτή τη μέθοδο είναι ότι απαιτεί ελάχιστη έως μηδενική προσπάθεια από πλευράς σου, ενώ παράλληλα είναι μια διαδικασία που προσφέρει καθαρή απόλαυση. Ενώ η ενεργός μάθηση απαιτεί κόπο, συγκέντρωση και αξιολόγηση, η παθητική έκθεση στα κατάλληλα αισθητηριακά ερεθίσματα λειτουργεί στο υπόβαθρο, εκπαιδεύοντας τον εγκέφαλο χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Διάβασε επίσης: Γιατί η μουσική δεν μας συγκινεί όπως παλιά; – Η εξήγηση πίσω από τους σημερινούς «ψυχρούς» στίχους

Αυτό σημαίνει ότι αν μαθαίνεις να παίζεις blues στην κιθάρα, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ακούς το τραγούδι κατά τη διάρκεια της ημέρας σου. Αν προσπαθείς να βελτιώσεις τις μαγειρικές σου ικανότητες, μπορείς απλά να έχεις ανοιχτή στην τηλεόραση μια εκπομπή μαγειρικής στο υπόβαθρο, ενώ αν μαθαίνεις μια νέα γλώσσα, η παρακολούθηση ταινιών και η ακρόαση podcasts ή audiobooks κάνει θαύματα. Στη συνέχεια, συγκεντρώσαμε όλα τα επιστημονικά δεδομένα που εξηγούν πώς λειτουργεί αυτό το μοναδικό φαινόμενο.

Η επιστημονική ανακάλυψη και ο ρόλος της παθητικής έκθεσης

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα James Murray ανακάλυψε τα θεαματικά οφέλη της παθητικής έκθεσης μελετώντας μια ομάδα από ποντίκια. Οι επιστήμονες εκπαίδευσαν τα ζώα να εντοπίζουν νερό χρησιμοποιώντας διαφορετικούς ήχους ως θετική ή αρνητική ανατροφοδότηση. Τα ποντίκια που εκτέθηκαν παθητικά σε αυτούς τους ήχους ακόμη και τις ώρες που δεν αναζητούσαν νερό, κατάφεραν να φτάσουν στο στόχο τους πολύ πιο γρήγορα σε σύγκριση με εκείνα που έκαναν μόνο ενεργή εκπαίδευση, αποδεικνύοντας ότι ο συνδυασμός ενεργούς προσπάθειας και χαμηλής έντασης παθητικής έκθεσης πετυχαίνει το ίδιο αποτέλεσμα με πολύ λιγότερο κόπο.

Πώς η νοητική προπόνηση και τα οπτικά ερεθίσματα αλλάζουν τα δεδομένα

Αν και η αρχική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ζώα, πρόσφατες έρευνες σε ανθρώπους επιβεβαιώνουν απόλυτα τα ίδια αποτελέσματα, ιδιαίτερα στον χώρο του αθλητισμού. Όταν ένας αθλητής οραματίζεται τον εαυτό του να πετυχαίνει μια κορυφαία επίδοση ή εκτελεί νοητικά τη ρουτίνα της προπόνησής του, επηρεάζει θετικά την πραγματική του απόδοση στο γήπεδο. Η παθητική έκθεση κρατά τη νέα δεξιότητα διαρκώς στην πρώτη γραμμή του μυαλού σου, κάνοντάς σε ασυνείδητα πιο πρόθυμη να πιάσεις την κιθάρα ή να ανοίξεις τα βιβλία σου για ενεργή εξάσκηση.

Απόλαυσε τη διαδρομή και όχι μόνο τον τελικό στόχο

Η παθητική έκθεση δεν αποτελεί έναν τρόπο για να αποφύγεις τη σκληρή δουλειά, αλλά λειτουργεί ως το απόλυτο συμπλήρωμά της. Η κιθάρα θα πρέπει ακόμα να βγει από τη θήκη της και οι κάρτες λεξιλογίου θα πρέπει να διαβαστούν, όμως τώρα υπάρχει η επιστημονική επιβεβαίωση ότι ο χρόνος που περνάς απλά ζώντας μέσα στο αντικείμενο που μαθαίνεις δεν είναι χαμένος. Ακούγοντας, βλέποντας και παρατηρώντας το αντικείμενο του ενδιαφέροντός σου, ο εγκέφαλός σου συνεχίζει να δουλεύει αθόρυβα για εσένα, δίνοντάς σου την καλύτερη δικαιολογία να απολαύσεις ακόμα περισσότερο αυτά που αγαπάς.

Διάβασε επίσης:

• Αν δυσκολεύεσαι να ξυπνήσεις νωρίς διάβασε 5 τρόπους για πιο εύκολα πρωινά
• Το εσωτερικό «ταξίμετρο» του εγκεφάλου – Γιατί είναι παντελώς αδύνατο να νικήσεις τη νύστα