Όλοι έχουμε κοιτάξει το πρώτο θρανίο με ένα μείγμα δέους και φόβου. Είναι σαν τον θρόνο της γνώσης μέσα στην τάξη, ένα μέρος όπου μόνο οι τολμηροί αντέχουν να καθίσουν. Κάθε φορά που μπαίνεις στην αίθουσα και βλέπεις το πρώτο θρανίο άδειο, αναρωτιέσαι αν πρέπει να κάνεις το μεγάλο βήμα. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το μέρος φαίνεται υπέροχο στην επιφάνεια αλλά κρύβει παγίδες που κανείς δεν σου λέει. Κάθε στιγμή που κάποιος κάθεται εκεί, γίνεται αυτόματα στόχος του καθηγητή και αντικείμενο της περιέργειας όλων των υπόλοιπων μαθητών.
Έχει αποκτήσει μυθική φήμη και πολλοί το θεωρούν σύμβολο πειθαρχίας και ακαδημαϊκής αριστείας. Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Είναι το σημείο όπου η αμηχανία και η υπερβολική προσοχή συνυπάρχουν με κάθε προσπάθεια να αποδείξει κανείς ότι ξέρει περισσότερα από τους άλλους. Εκεί που οι πιο θαρραλέοι ή πιο τρελοί αποφασίζουν να καθίσουν, οι υπόλοιποι προτιμούν να απολαμβάνουν την άνεση και την ανωνυμία των πίσω θρανίων. Είναι η διαφορά ανάμεσα στη φήμη και την ελευθερία και είναι η πρώτη ένδειξη ότι το πρώτο θρανίο δεν είναι για όλους.
Διάβασε επίσης: Το σνακ για το σχολείο που χωράει στην τσέπη: Ιδέες για γρήγορα και υγιεινά κολατσιό
Ο μύθος του πρώτου θρανίου
Το πρώτο θρανίο φημίζεται για τα προνόμιά του: τέλεια ορατότητα, λιγότεροι περισπασμοί και υποτίθεται συντομότερο δρόμο προς τη γνώση. Στην πραγματικότητα όμως είναι σαν μικρό πεδίο μάχης, κοντά στον πίνακα, κοντά σε καθηγητές με βλέμμα αετού που δεν χάνουν τίποτα και κάθε κίνηση παρακολουθείται σχολαστικά ενώ κάθε λάθος αποκτά υπερφυσικές διαστάσεις. Είναι το μόνο θρανίο όπου η απλή σκέψη να κοιτάξεις έξω από το παράθυρο μπορεί να θεωρηθεί προσωπική επίθεση στον καθηγητή.
Οι «πρωτοπόροι»
Αυτοί που κατακτούν το πρώτο θρανίο συνήθως έχουν κάτι κοινό:
- Θέλουν να δείξουν ότι είναι υπερβολικά πειθαρχημένοι.
- Ελπίζουν ότι ο καθηγητής θα τους αγαπήσει λίγο περισσότερο.
- Ή απλά δεν φοβούνται να δεχτούν τα βλέμματα όλων όταν χάνουν μια σημείωση.
- Και ναι, πιθανότατα είναι οι ίδιοι που πίνουν καφέ πριν το μάθημα και ξέρουν όλα τα λόγια του καθηγητή… πριν καν ξεκινήσει.
Γιατί ποτέ δεν είσαι εσύ εκεί
Αν αναρωτιέσαι γιατί το πρώτο θρανίο παραμένει πάντα «άπιαστο», η απάντηση είναι απλή: το υποσυνείδητό σου ξέρει ότι η ελευθερία και η άνεση βρίσκονται στο πίσω μέρος της τάξης. Εκεί που μπορείς να κρυφτείς, να κοιτάς το κινητό σου διακριτικά ή να μοιραστείς μυστικά με το διπλανό σου. Το πρώτο θρανίο απαιτεί θάρρος ή τρέλα.
Το αληθινό προνόμιο του τελευταίου θρανίου
Η αλήθεια είναι ότι οι πραγματικοί νικητές του σχολείου/πανεπιστημίου κάθονται συνήθως πιο πίσω: βλέπουν τα πάντα χωρίς να γίνονται το επίκεντρο, έχουν άμεση πρόσβαση στη χαρά της ατάκας και μπορούν να βγάλουν selfies χωρίς να τους καταλάβει κανείς.
Διάβασε επίσης: Back to school tech: Apps που πραγματικά βοηθάνε τους μαθητές
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
