Με μια ματιά
- Επτά χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας παραμένει επίκαιρος μέσω των τραγουδιών του.
- Συνδύασε το rock με τον ελληνικό στίχο, το συναίσθημα και το χιούμορ, γράφοντας για την καθημερινότητα.
- Η μουσική του είχε ένταση, οικειότητα και την ικανότητα να συνδυάζει γέλιο και σκέψη.
- Η κληρονομιά του είναι τα τραγούδια του που συνεχίζουν να βρίσκουν νέους ακροατές, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Επτά χρόνια από εκείνο το πρωινό του Σεπτεμβρίου που η είδηση του θανάτου του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα έμοιαζε σχεδόν απίστευτη. Κι όμως, ο χρόνος περνά, αλλά κάποια τραγούδια δεν παλιώνουν ποτέ. Αλλάζουν μόνο το νόημά τους, ανάλογα με τη στιγμή που τα ακούμε και την ιστορία που κουβαλάμε εμείς κάθε φορά.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2019, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική διαδρομή και τραγούδια που έχουν γίνει κάτι πολύ περισσότερο από απλές μελωδίες. Από την εποχή των Τερμιτών μέχρι τη σόλο πορεία του, κατάφερε να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό προσωπικό ύφος, συνδυάζοντας το rock στοιχείο με τον ελληνικό στίχο, το συναίσθημα, το χιούμορ και την καθημερινότητα.
Διάβασε επίσης: «Έφυγε» από τη ζωή ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Και ίσως εκεί βρίσκεται ο λόγος που ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας εξακολουθεί να ακούγεται τόσο επίκαιρος. Δεν έγραψε τραγούδια που χρειάζονταν εξηγήσεις ή περίπλοκες αναλύσεις. Έγραψε για τον έρωτα, τη μοναξιά, τις παρέες, τις απογοητεύσεις, τις μικρές χαρές και όλα εκείνα τα «κάτι» που όλοι έχουμε ζήσει. Γι’ αυτό και επτά χρόνια μετά την απώλειά του, αρκούν λίγες νότες για να γυρίσουμε πίσω.
Η μουσική πορεία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ξεκίνησε αρκετές δεκαετίες πριν, όμως η σχέση του με το κοινό δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται. Με τους Τερμίτες άφησε το δικό του αποτύπωμα στην ελληνική rock σκηνή και στη συνέχεια, μέσα από τη σόλο καριέρα του, δημιούργησε έναν τεράστιο κατάλογο τραγουδιών που αγαπήθηκαν από διαφορετικές γενιές.
Το ιδιαίτερο με τον Μαχαιρίτσα ήταν πως μπορούσε μέσα στο ίδιο τραγούδι να χωρέσει μια ατάκα που σε έκανε να χαμογελάσεις και έναν στίχο που λίγα δευτερόλεπτα αργότερα σε έκανε να σκεφτείς. Δεν φοβήθηκε ποτέ την ευαισθησία, αλλά ούτε και το χιούμορ. Η μουσική του είχε ένταση, αλλά είχε και εκείνη την αίσθηση της οικειότητας που σε έκανε να νιώθεις ότι ακούς έναν φίλο να σου μιλά.
Και κάπως έτσι ήρθαν τραγούδια που έγιναν soundtrack σε αμέτρητες διαφορετικές στιγμές. Το «Διδυμότειχο Blues», το «Πεθαίνω για σένα», το «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», το «Τόσα χρόνια μια ανάσα» και τόσα ακόμη δεν έμειναν απλώς στη δισκογραφία του. Πέρασαν στις παρέες, στα σπίτια, στα αυτοκίνητα, στα live, στα βράδια που κάποιος ήθελε να ακούσει «κάτι συγκεκριμένο».
Ο Λαυρέντης που δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει «κάποιος άλλος»
Πέρα από τη μουσική, αυτό που έκανε τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ξεχωριστό ήταν και ο τρόπος με τον οποίο στεκόταν απέναντι στα πράγματα. Είχε μια αμεσότητα που δεν συναντάς εύκολα. Ήταν αυθόρμητος, ειλικρινής, με έντονο χιούμορ και μια χαρακτηριστική παρουσία που δεν χρειαζόταν υπερβολές για να κερδίσει την προσοχή.
Δεν έμοιαζε ποτέ με έναν καλλιτέχνη που προσπαθούσε να δημιουργήσει απόσταση από το κοινό του. Αντίθετα, η εικόνα που έβγαζε ήταν εκείνη του ανθρώπου που θα μπορούσε να βρίσκεται στην ίδια παρέα μαζί σου, να λέει ιστορίες, να γελάει, να διαφωνεί, να σχολιάζει την καθημερινότητα και ξαφνικά να παίρνει μια κιθάρα και να σου τραγουδά κάτι που θα θυμάσαι για χρόνια.
Ίσως γι’ αυτό και η απουσία του παραμένει τόσο έντονη. Γιατί δεν έφυγε μόνο ένας σημαντικός Έλληνας τραγουδοποιός. Έφυγε μια γνώριμη φωνή από εκείνες που είχαμε συνηθίσει να υπάρχουν στο background της ζωής μας.
Επτά χρόνια μετά, πατάμε ακόμα το play
Υπάρχει, όμως, κάτι παρήγορο μέσα σε αυτή την απουσία: τα τραγούδια του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα συνεχίζουν να βρίσκουν καινούργιους ακροατές. Μπορεί κάποιος να τα γνώρισε από τους γονείς του, κάποιος άλλος από μια playlist, ένα live ή ένα τυχαίο βίντεο στα social media. Η μουσική δεν ενδιαφέρεται για ηλικίες και ημερομηνίες.
Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της κληρονομιάς του. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας δεν βρίσκεται πλέον πάνω στη σκηνή, όμως οι στίχοι του εξακολουθούν να τραγουδιούνται. Τα τραγούδια του εξακολουθούν να ακούγονται σε παρέες, σε ταξίδια, σε μοναχικές διαδρομές και σε εκείνες τις στιγμές που ένα τραγούδι λέει ακριβώς αυτό που δεν μπορούμε να πούμε εμείς.
Επτά χρόνια μετά, λοιπόν, δεν μετράμε μόνο την απουσία του. Μετράμε όλα όσα άφησε πίσω του. Τη μουσική, τις μελωδίες, τις συνεργασίες, τις ιστορίες και κυρίως εκείνο το μοναδικό συναίσθημα που δημιουργεί ένας καλλιτέχνης όταν καταφέρνει να κάνει το τραγούδι του κομμάτι της δικής σου ζωής.
Γιατί τελικά αυτό μένει. Ο άνθρωπος φεύγει, αλλά ένα καλό τραγούδι βρίσκει πάντα τρόπο να επιστρέφει. Και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έχει αφήσει πολλά τέτοια τραγούδια.
Διάβασε επίσης:
- Ο Νίκος Καρβέλας γίνεται 75: Η ανατρεπτική διαδρομή ενός ανθρώπου που δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια
- Γιώργος Θεοφάνους: Κυκλοφορεί το επετειακό live album «35 Σ’ Αγαπώ»
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook ή ακολουθήστε μας στο Instagram, στο TikTok και στο YouTube.
