Με μια ματιά
- Ο Νίκος Παπάζογλου με το τραγούδι «Αύγουστος» εκφράζει τη νοσταλγία για όσα χάθηκαν και αναμνήσεις.
- Το «Αυγουστιάτικο Φεγγάρι» του Στέλιου Ρόκκου αναδεικνύει τον έρωτα και την ένταση των καλοκαιρινών νυχτών.
- Οι Locomondo στο «Ο βασιλιάς του Αυγούστου» γιορτάζουν την ανεμελιά και την ελευθερία του ελληνικού καλοκαιριού.
- Ο Δημήτρης Μητροπάνος στο «Τον Αύγουστο που μου χρωστάς» αποτυπώνει τη μελαγχολία του τέλους του καλοκαιριού.
Ο Αύγουστος έχει τη δική του μουσική. Είναι ο μήνας της θάλασσας, των διακοπών, των μεγάλων νυχτών και των καλοκαιρινών ερώτων, αλλά ταυτόχρονα και ο μήνας που αρχίζουμε να νιώθουμε πως το καλοκαίρι πλησιάζει σιγά σιγά στο τέλος του. Ίσως γι’ αυτό ο Αύγουστος έχει εμπνεύσει τόσα ελληνικά τραγούδια. Άλλοτε γίνεται σύμβολο νοσταλγίας, άλλοτε φόντο για έναν έρωτα και άλλοτε η τελευταία μεγάλη ανάσα ανεμελιάς πριν επιστρέψει η καθημερινότητα. Τέσσερα τραγούδια, τέσσερις διαφορετικές ιστορίες, αλλά όλα με έναν κοινό πρωταγωνιστή: τον Αύγουστο.
1. Νίκος Παπάζογλου – «Αύγουστος»: Η απόλυτη νοσταλγία
Υπάρχουν τραγούδια που δεν χρειάζεται καν να αναφέρεις τον τίτλο τους για να καταλάβει κάποιος ότι μιλάς για τον Αύγουστο. Το τραγούδι του Νίκου Παπάζογλου είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. O «Αύγουστος» έχει μέσα του όλη εκείνη τη γλυκόπικρη αίσθηση που συνοδεύει τις καλοκαιρινές αναμνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα τραγούδι για έναν μήνα. Είναι ένα τραγούδι για όσα χάθηκαν, για ανθρώπους που έμειναν πίσω και για στιγμές που, όσο κι αν προσπαθούμε, δεν μπορούμε να ξαναζήσουμε με τον ίδιο τρόπο.
Διάβασε επίσης: Ο Σάκης Ρουβάς βάζει τη δική του υπογραφή στο Dragi Bravo Festival – Η εμφάνιση που θα συζητηθεί
Η ερμηνεία του Παπάζογλου δίνει στο τραγούδι μια μοναδική αμεσότητα. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που κάθε Αύγουστο επιστρέφουμε ξανά σε αυτό. Γιατί ο καθένας μπορεί να βρει μέσα του κάτι δικό του: έναν έρωτα, μια παρέα, ένα νησί, μια παλιά καλοκαιρινή νύχτα. Ο «Αύγουστος» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι που ακούμε το καλοκαίρι. Είναι ένα τραγούδι για το καλοκαίρι που έγινε ανάμνηση.
2. Στέλιος Ρόκκος – «Αυγουστιάτικο Φεγγάρι»: Ο έρωτας κάτω από το καλοκαιρινό φεγγάρι
Αν ο Αύγουστος έχει ένα φεγγάρι, έχει και το δικό του τραγούδι. Το «Αυγουστιάτικο Φεγγάρι» του Στέλιου Ρόκκου φέρνει στο προσκήνιο μια διαφορετική πλευρά του καλοκαιριού: τον έρωτα. Γιατί οι καλοκαιρινές νύχτες έχουν έναν τρόπο να κάνουν τα πάντα να μοιάζουν λίγο πιο έντονα. Ένα βλέμμα, μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα, μια συζήτηση που κρατά μέχρι το πρωί. Ο Αύγουστος γίνεται το σκηνικό όπου όλα μπορούν να συμβούν και οι νύχτες μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ. Το φεγγάρι, η θάλασσα και η ατμόσφαιρα του καλοκαιριού δημιουργούν εκείνη τη γνώριμη εικόνα ενός Αυγούστου που θα θέλαμε να κρατήσει λίγο περισσότερο. Γιατί υπάρχουν καλοκαιρινές νύχτες που δεν τις θυμόμαστε για το πού ήμασταν, αλλά για με ποιον ήμασταν.
3. Locomondo – «Ο βασιλιάς του Αυγούστου»: Η ανεμελιά του ελληνικού καλοκαιριού
Ο Αύγουστος όμως δεν είναι μόνο νοσταλγία και έρωτας. Είναι και ανεμελιά. Είναι η στιγμή που αφήνεις για λίγο πίσω τη δουλειά, το πρόγραμμα και τις υποχρεώσεις και απλώς απολαμβάνεις το καλοκαίρι. Οι Locomondo δίνουν σε αυτή την πλευρά του Αυγούστου τον δικό τους ρυθμό. Ο «Βασιλιάς του Αυγούστου» έχει αυτή την αίσθηση της γιορτής και της καλοκαιρινής ελευθερίας που όλοι αναζητάμε όταν φτάνει ο πιο ζεστός μήνας του χρόνου. Είναι το τραγούδι που ταιριάζει σε μια παρέα, σε έναν δρόμο γεμάτο κόσμο, σε μια παραλία, σε ένα καλοκαιρινό βράδυ όπου κανείς δεν κοιτάζει την ώρα. Γιατί ο Αύγουστος, στην πιο ανέμελη εκδοχή του, είναι ακριβώς αυτό: λίγη μουσική, καλή παρέα και η αίσθηση ότι αύριο μπορεί να περιμένει.
4. Δημήτρης Μητροπάνος – «Τον Αύγουστο που μου χρωστάς»: Η μελαγχολία του τέλους του καλοκαιριού
Και κάπου εδώ έρχεται η άλλη πλευρά του Αυγούστου. Εκείνη που μας θυμίζει ότι κάθε καλοκαίρι, όσο όμορφο κι αν είναι, κάποια στιγμή τελειώνει. Ο Δημήτρης Μητροπάνος δίνει στον Αύγουστο μια πιο δραματική και συναισθηματική διάσταση. Το «Τον Αύγουστο που μου χρωστάς» κουβαλά την αίσθηση μιας υπόσχεσης που δεν πραγματοποιήθηκε, ενός χρόνου που δεν ήρθε όπως τον περιμέναμε και μιας σχέσης που έμεινε με ανοιχτούς λογαριασμούς. Ο Αύγουστος εδώ δεν είναι απλώς ένας μήνας. Είναι κάτι που περιμένεις. Κάτι που σου έχει υποσχεθεί κάποιος και τελικά δεν σου έδωσε. Και ίσως γι’ αυτό το τραγούδι ταιριάζει τόσο πολύ στις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού. Γιατί τότε αρχίζουμε να κάνουμε τον δικό μας απολογισμό: τι ζήσαμε, ποιον γνωρίσαμε, ποιον χάσαμε και τι περιμέναμε να συμβεί αλλά τελικά δεν συνέβη ποτέ.
Τέσσερις Αύγουστοι, ένα καλοκαίρι
Ο Αύγουστος μπορεί να είναι διαφορετικός για τον καθένα. Για κάποιον είναι ένας έρωτας που γεννήθηκε σε ένα νησί. Για κάποιον άλλον μια παλιά παρέα, ένα τραγούδι που έπαιζε στο ραδιόφωνο ή ένα βράδυ που δεν ήθελε να τελειώσει. Ο Νίκος Παπάζογλου μάς θυμίζει τη νοσταλγία, ο Στέλιος Ρόκκος τον καλοκαιρινό έρωτα, οι Locomondo την ανεμελιά και ο Δημήτρης Μητροπάνος εκείνη τη μελαγχολία που έρχεται όταν το καλοκαίρι φεύγει. Τέσσερα τραγούδια που αποδεικνύουν πως ο Αύγουστος δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια ολόκληρη εποχή μέσα σε έναν μήνα. Και ίσως γι’ αυτό, κάθε φορά που τα ακούμε, ο Αύγουστος επιστρέφει για λίγο. Με τη θάλασσα, τα βράδια, τους έρωτες και όλες εκείνες τις στιγμές που θα θέλαμε να μπορούσαμε να κρατήσουμε λίγο ακόμη.
Διάβασε επίσης: Ο Σάκης Ρουβάς βάζει τη δική του υπογραφή στο Dragi Bravo Festival – Η εμφάνιση που θα συζητηθεί
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
