Με μια ματιά
- Το Camino de Santiago είναι δίκτυο προσκυνηματικών διαδρομών προς τη Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, ελκυστικό ανεξαρτήτως θρησκείας.
- Η εμπειρία του Camino χαρακτηρίζεται από απλότητα, αποσύνδεση από την καθημερινότητα και εστίαση στα απολύτως απαραίτητα.
- Στη διαδρομή συναντά κανείς ανθρώπους από όλο τον κόσμο, δημιουργώντας μια μοναδική αίσθηση κοινότητας.
- Το Camino διδάσκει πόσο λίγα χρειάζεται ο άνθρωπος για να είναι καλά, και η εμπειρία συνεχίζει να επηρεάζει και μετά τον τερματισμό.
Κανείς δεν σου εξηγεί πραγματικά τι είναι το Camino de Santiago πριν το περπατήσεις. Μπορούν να σου μιλήσουν για τα χιλιόμετρα, τα χωριά και τα μονοπάτια. Δεν μπορούν όμως να σου περιγράψουν πώς είναι να ξυπνάς κάθε πρωί με μοναδικό στόχο να κάνεις το επόμενο βήμα!
Ναι αλλά τι είναι ακριβώς το Camino de Santiago
Το Camino de Santiago είναι ένα δίκτυο προσκυνηματικών διαδρομών που καταλήγουν στη Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, στη βορειοδυτική Ισπανία, όπου βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Ιακώβου. Αν και ξεκίνησε ως θρησκευτικό προσκύνημα πριν από πολλούς αιώνες, σήμερα προσελκύει ανθρώπους από όλο τον κόσμο ανεξαρτήτως θρησκείας. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές διαδρομές, με πιο γνωστές το Camino Francés, το Camino Portugués, το Camino del Norte, το Camino Primitivo και το Camino Inglés.
Κύθνος: Το νησί που κρατάει ακόμα «μυστικά» (και πρέπει να πας ASAP)
Κάποιες ξεκινούν από τη Γαλλία, άλλες από την Πορτογαλία ή τις βόρειες ακτές της Ισπανίας και μπορούν να διαρκέσουν από λίγες ημέρες έως και περισσότερο από έναν μήνα. Εμείς επιλέξαμε να περπατήσουμε το τελευταίο τμήμα του Camino Francés, ξεκινώντας από τη Σάρια, τη δημοφιλέστερη αφετηρία για όσους θέλουν να καλύψουν τα ελάχιστα 100 χιλιόμετρα που απαιτούνται για να λάβουν την περίφημη Compostela, το πιστοποιητικό ολοκλήρωσης του Camino.
Η εμπειρία μου
Όταν αποφάσισα να περπατήσω μαζί με τη μητέρα μου το τελευταίο κομμάτι του διάσημου Camino Francés, ξεκινώντας από τη Σάρια και διανύοντας περίπου 115 χιλιόμετρα μέχρι το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, δεν ήξερα ακριβώς τι να περιμένω. Ήξερα μόνο ότι ήθελα να ζήσω αυτή την εμπειρία που εδώ και αιώνες προσελκύει προσκυνητές, ταξιδιώτες και ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου.
Η διαδρομή μου χωρίστηκε σε πέντε ημέρες. Από τη Sarria στο Portomarín, από το Portomarín στο Palas de Rei, από το Palas de Rei στο Boente, από το Boente στο O Pedrouzo και, τέλος, από το O Pedrouzo στη Santiago de Compostela.
Η διαδρομή μας στο Camino Francés
- Sarria → Portomarín (22 χλμ.)
- Portomarín → Palas de Rei (25 χλμ.)
- Palas de Rei → Boente (21 χλμ.)
- Boente → O Pedrouzo (27 χλμ.)
- O Pedrouzo → Santiago de Compostela (20 χλμ.)
Συνολικά: περίπου 115 χιλιόμετρα σε 5 ημέρες.
Κάθε ημέρα ήταν διαφορετική στη Γαλικία. Άλλοτε περπατούσαμε μέσα από τα χωράφια, τα δάση ευκαλύπτων, άλλοτε ανάμεσα σε καταπράσινα λιβάδια, πέτρινα χωριά και μικρές εκκλησίες που μοιάζουν να έχουν μείνει αναλλοίωτες στον χρόνο.
Την πρώτη ημέρα κοιτάς συνεχώς τα χιλιόμετρα που απομένουν. Τη δεύτερη αρχίζεις να σκέφτεσαι τα πόδια σου. Την τρίτη σταματάς να κοιτάς το ρολόι. Και κάπου εκεί ξεκινά πραγματικά το Camino. Η καθημερινότητα αποκτά μια πρωτόγνωρη απλότητα. Ξυπνάς πριν χαράξει. Φοράς τα ίδια παπούτσια που φορούσες χθες. Βάζεις το σακίδιο στην πλάτη. Ξεκινάς να περπατάς. Σταματάς για καφέ σε κάποιο μικρό χωριό. Συνεχίζεις. Τρως όταν πεινάσεις. Φτάνεις στον επόμενο προορισμό. Κοιμάσαι. Και την επόμενη μέρα τα κάνεις όλα από την αρχή.
Ακούγεται μονότονο. Στην πραγματικότητα είναι απελευθερωτικό. Για λίγες ημέρες η ζωή περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα. Δεν υπάρχουν deadlines, email, ειδοποιήσεις και υποχρεώσεις. Η μεγαλύτερη απόφαση της ημέρας είναι αν θα κάνεις στάση για καφέ στο επόμενο χωριό ή στο μεθεπόμενο. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς πόσο πολύ σου είχε λείψει αυτή η απλότητα.
Ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία του Camino είναι οι άνθρωποι που συναντάς στη διαδρομή. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο, διαφορετικών ηλικιών, επαγγελμάτων και ιστοριών. Κάποιοι ταξιδεύουν μόνοι, άλλοι με φίλους ή συγγενείς. Άλλοι το κάνουν για θρησκευτικούς λόγους, άλλοι για να ξεπεράσουν μια δύσκολη περίοδο στη ζωή τους και άλλοι απλώς από περιέργεια. Παρόλο που ξεκινάς μόνος, σχεδόν ποτέ δεν περπατάς πραγματικά μόνος. Οι ίδιες φυσιογνωμίες εμφανίζονται ξανά και ξανά στη διαδρομή.
Συναντιέστε για καφέ, προσπερνάτε ο ένας τον άλλον στα μονοπάτια, καταλήγετε στο ίδιο τραπέζι το βράδυ. Μέσα σε λίγες ημέρες δημιουργείται μια ιδιαίτερη αίσθηση κοινότητας που δύσκολα συναντάς σε οποιοδήποτε άλλο ταξίδι.
Το μεγαλύτερο μάθημα, όμως, ήρθε μέσα από κάτι πολύ απλό: συνειδητοποίησα πόσο λίγα χρειάζεται τελικά ένας άνθρωπος για να είναι καλά. Ένα καλό ζευγάρι παπούτσια. Ένα καθαρό κρεβάτι. Ένα ζεστό γεύμα μετά από μια μεγάλη διαδρομή. Λίγο νερό. Και ένα σώμα που συνεχίζει να σε πηγαίνει μπροστά.
Όσο περνούσαν οι μέρες, τόσο περισσότερο καταλάβαινα ότι κουβαλάμε πολύ περισσότερα πράγματα – κυριολεκτικά και μεταφορικά – από όσα πραγματικά χρειαζόμαστε.
Η τελευταία ημέρα,, από το O Pedrouzo μέχρι το Santiago de Compostela , έχει κάτι διαφορετικό. Από τη μία ανυπομονείς να φτάσεις στον προορισμό που ονειρευόσουν τόσες ημέρες. Από την άλλη δεν θέλεις να τελειώσει. Ξέρεις ότι το επόμενο πρωί δεν θα ξυπνήσεις για να περπατήσεις. Δεν θα υπάρχει το επόμενο χωριό, η επόμενη στάση για καφέ ή οι άνθρωποι που συναντούσες κάθε μέρα στη διαδρομή.
Όταν τελικά φτάσαμε στην ιστορική πλατεία μπροστά από τον επιβλητικό Καθεδρικό Ναό του Santiago de Compostela,, το συναίσθημα δεν ήταν ακριβώς θρίαμβος. Ήταν περισσότερο ευγνωμοσύνη. Για τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν μαζί με τη μητέρα μου, για τους ανθρώπους που γνώρισα, για τις συζητήσεις, για τις στιγμές σιωπής και για όλα όσα συνέβησαν ανάμεσα στην αφετηρία και τον τερματισμό.
Γιατί τελικά το Camino δεν είναι το Santiago. Δεν είναι η βεβαίωση ολοκλήρωσης που παραλαμβάνεις στο τέλος. Δεν είναι ούτε τα 115 χιλιόμετρα που έγραψε το ρολόι σου. Είναι τα πρωινά που ξεκινούν στο σκοτάδι. Οι κουβέντες με αγνώστους που γίνονται φίλοι. Οι μικρές νίκες κάθε φορά που φτάνεις στον επόμενο προορισμό. Η αίσθηση ότι προχωράς βήμα-βήμα χωρίς να χρειάζεται να σκέφτεσαι τίποτα περισσότερο. Και ίσως γι’ αυτό όσοι το έχουν κάνει λένε το ίδιο πράγμα όταν επιστρέφουν. Ότι το Camino δεν τελειώνει όταν φτάσεις στη Santiago de Compostela,. Απλώς συνεχίζει να περπατά μαζί σου για πολύ καιρό μετά.
Και ξέρεις πού κατέληξα τελικά; Το Camino de Santiago είναι μια εμπειρία που δύσκολα περιγράφεται σε κάποιον που δεν την έχει ζήσει. Ίσως γιατί δεν έχει να κάνει μόνο με τα χιλιόμετρα που διανύεις, αλλά με όσα συμβαίνουν μέσα σου όσο περπατάς.
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
