Πυγμαλίων Δαδακαρίδης: Η αποκάλυψη για τη «Φάλαινα» και η εξομολόγηση για την απώλεια των γονιών του
Μια ιδιαίτερα προσωπική και συναισθηματικά φορτισμένη συνέντευξη παραχώρησε ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης στην εκπομπή «Buongiorno», όπου μίλησε για τη θεατρική παράσταση «Φάλαινα», τη σχέση του με τους γονείς του και τον τρόπο με τον οποίο βίωσε την απώλειά τους. Ο ηθοποιός επέλεξε να εισέλθει στο στούντιο με το τραγούδι «Μη το πεις πουθενά» του Στάθη Δρογώση, εξηγώντας ότι το κομμάτι συνδέεται βαθιά με τα συναισθήματά του για τον πατέρα του.
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης αποκάλυψε ότι η παράσταση «Φάλαινα», στην οποία πρωταγωνιστεί, είναι αφιερωμένη στον πατέρα του που έφυγε από τη ζωή τον Δεκέμβριο του 2025, τονίζοντας ότι το έργο αποτέλεσε για τον ίδιο έναν τρόπο εσωτερικής αναζήτησης. «Η όλη ιστορία της “Φάλαινας” – και το σκηνοθετικό σημείωμα περισσότερο – είναι για τον πατέρα μου. Πώς ξαφνικά η ζωή μπορεί να αλλάξει σε ένα χρονικό σημείο και να μεταμορφώσει οτιδήποτε έχει ο καθένας μας μέσα του, την αδυναμία του, σε μια “φάλαινα”. Άλλοι το λένε Ερινύες, άλλοι το λένε ενοχή, άλλοι το λένε τύψεις. Ο καθένας το λέει με το δικό του παραμύθι, με τη δική του σκέψη».
Διάβασε επίσης: Ο Βασίλης Μπισμπίκης σκηνοθετεί τον Σωσμένο και συναντά επί σκηνής τη Λένα Κιτσοπούλου
Ο ηθοποιός περιέγραψε επίσης τη διαδρομή του πατέρα του και τη βαθιά επίδραση που είχε στην προσωπική του αντίληψη για τη ζωή και την ψυχική υγεία. «Και πώς τελικά, πέραν του γεωμετρικού σχήματος το οποίο όλοι προσπαθούν να χαρακτηρίσουν μέσα από αυτό, να βρεις τι είναι αυτό το οποίο σε πλήγωσε και κάπως να το πάρεις αγκαλιά να το λύσεις. Συγκεκριμένα αναφερόμενος, ο πατέρας μου ήταν εμπορικός αντιπρόσωπος και γυρνούσε όλη την Ελλάδα. Έχω κάνει περιοδείες από παιδί δηλαδή μαζί του για να τον βοηθήσω με τις βαλίτσες του, όπου δειγμάτιζε το αντίστοιχο προϊόν που είχε. Μετά ήρθε το ίντερνετ, η εξέλιξη. Και αυτός 55 – 60 κάπως έχεις κουραστεί, έχεις μεγαλώσει και ως πολίτης όταν φτάνεις σε ένα σημείο στο οποίο δεν το ξέρεις ο χρόνος σε προσπερνάει. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε αντίστοιχους ανθρώπους στη φάλαινα να μην την αφήσουν να τους καταπιεί».
Αναφερόμενος στη συμβολική διάσταση του έργου, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης σημείωσε «Στον αντίστοιχο μύθο του Ιωνά. Να φύγεις. Να φύγεις απ’ τη φάλαινα σου και να ξαναγεννηθείς. Οπότε ο πατέρας μου είχε δυστυχώς ή ευτυχώς, γιατί έτσι είναι η ζωή, αυτήν τη διαδρομή… Αφέθηκε πολύ και στεναχωρήθηκε πολύ και πληγώθηκε πολύ, φαντάζομαι».
Ο ίδιος εξήγησε ότι όταν διάβασε το κείμενο της παράστασης συνειδητοποίησε αμέσως πόσο προσωπική ήταν για εκείνον η εμπειρία. «Οπότε ναι, μετά όταν ήρθε η ταινία πρώτα που είδα, μετά μαθαίνοντας ότι είναι θεατρικό και το κείμενο στα χέρια μου, λέω ξέρω έναν θεατή σίγουρα που θα αισθανθεί περίεργα βλέποντάς το. Και έτσι είπαμε μαζί με τον Δημήτρη Αρχιμανδρίτη και τον Ιωάννη Παντελίδη, αλλά και όλο το υπέροχο team, γιατί δεν είναι ποτέ ένας, είναι όλη η ομάδα, να προσπαθήσουμε να παίξουμε κάτι το οποίο μπορεί και να σε ενοχλήσει, να σε πληγώσει, να σου υπενθυμίσει ή να σου δώσει τη δύναμη ότι μπορώ αύριο το πρωί με έναν τρόπο να αλλάξω».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην απώλεια των γονιών του, αποκαλύπτοντας ότι έφυγαν από τη ζωή μέσα σε διάστημα έξι μηνών. «Έχασα μέσα σε έξι μήνες και τους δύο γονείς μου. Η μητέρα μου δεν πρόλαβε να δει την παράσταση, αλλά νομίζω ότι τη βλέπει από εκεί που είναι. Είχε δει κάποιο υλικό βέβαια. Ο πατέρας ήρθε και την είδε».
Ιδιαίτερη στιγμή για τον ίδιο αποτέλεσε η παρουσία του πατέρα του στην παράσταση, όπως είπε συγκινημένος «Όταν ο πατέρας μου ήρθε και είδε την παράσταση, ήταν μια έντονη συναισθηματικά βραδιά. Ήταν ο πιο δύσκολος και πιο όμορφος κριτής συνάμα. Έχω πάρει το ωραιότερο κομπλιμέντο της ζωής μου από εκείνον». Κλείνοντας, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης μίλησε για τη βαθιά σχέση που είχε με τους γονείς του και την επιρροή που άσκησαν στην καλλιτεχνική του πορεία, τονίζοντας «Οι γονείς μου αγαπούσαν τις τέχνες και από εκεί πήρα τα ερεθίσματα για να ασχοληθώ κι εγώ. Είμαι ευλογημένος που είχα τέτοια σχέση με τους γονείς μου».
Η εξομολόγηση του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη δεν περιορίστηκε μόνο στην καλλιτεχνική του διαδρομή, αλλά λειτούργησε ως μια προσωπική κατάθεση για τη μνήμη, την απώλεια και τη δύναμη της δημιουργίας. Μέσα από τη «Φάλαινα», ο ηθοποιός φαίνεται να αναζητά έναν τρόπο συμφιλίωσης με όσα σημάδεψαν τη ζωή του, μετατρέποντας την προσωπική εμπειρία σε σκηνική αλήθεια που αγγίζει βαθιά το κοινό.
Διάβασε επίσης: Γιώργος Μαζωνάκης: Επιστρέφει στη σκηνή με νέο τραγούδι που θα συζητηθεί
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
