Στη μόδα, η έννοια της γυμνότητας δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Η αγγλική γλώσσα άλλωστε ξεχωρίζει δύο έννοιες: τη γυμνότητα ως απουσία ρούχων και τη γυμνότητα ως αισθητική κατασκευή. Στη δεύτερη περίπτωση, το σώμα δεν παρουσιάζεται απλώς, σκηνοθετείται.
Ο θεωρητικός της εικόνας John Berger στο βιβλίο του Ways of Seeing εξηγεί ότι το «γυμνό» στην τέχνη δεν είναι απλώς ένα σώμα χωρίς ρούχα, αλλά ένα σώμα σχεδιασμένο για να παρατηρείται. Με άλλα λόγια, ο τρόπος παρουσίασης μετατρέπεται σχεδόν σε ένα αόρατο ένδυμα.
Διάβασε επίσης: Rabanne FW26/27: Επανέφερε την punk αισθητική μέσα από μια συλλογή γεμάτη μυστήριο
Αυτή τη φιλοσοφία φαίνεται να εξερευνά ο Daniel Roseberry στη συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026-2027 για τον οίκο Schiaparelli. Αντλώντας έμπνευση από την σουρεαλιστική κληρονομιά της Elsa Schiaparelli, ο σχεδιαστής πειραματίζεται με την ιδέα ότι το δέρμα, και η εικόνα του, μπορεί να λειτουργήσει σαν κομμάτι του ίδιου του ρούχου.
Μια πασαρέλα γεμάτη οπτικές ψευδαισθήσεις
Στη συλλογή, το σώμα μετατρέπεται σε οπτικό παιχνίδι. Ένα φόρεμα με τύπωμα γυμνού σώματος δημιουργεί την εντύπωση, από μακριά, ότι το μοντέλο εμφανίζεται χωρίς ρούχα. Το αποτέλεσμα θυμίζει τεχνική trompe-l’œil, όπου η μόδα παίζει με την αντίληψη του θεατή.
Σε άλλο look, ένα φόρεμα σε αποχρώσεις του δέρματος αντανακλά το φως με τρόπο που θυμίζει λαμπερή επιδερμίδα. Η υφή και το φινίρισμα δίνουν την αίσθηση ότι το ίδιο το σώμα έχει μετατραπεί σε υλικό υψηλής ραπτικής.
Όταν το ρούχο «μιμείται» το σώμα
Σε αρκετά από τα looks της συλλογής, το σώμα αποκαλύπτεται μέσα από στρατηγικά ανοίγματα ή κατασκευαστικές λεπτομέρειες. Ένα εφαρμοστό φόρεμα με κοψίματα στους γοφούς δημιουργεί την αίσθηση ότι οι ραφές έχουν «ανοίξει», αφήνοντας το δέρμα να εμφανιστεί.
Παράλληλα, ένα δομημένο φόρεμα με κορσέ θυμίζει τις γραμμές ενός μανεκέν ραπτικής, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον παιχνίδι μεταξύ πραγματικού σώματος και «μοντέλου» ραφής.
Σε μια πιο ρομαντική εκδοχή, ένα αέρινο φόρεμα με άνοιγμα στο μπούστο σχηματίζει ένα σχήμα που θυμίζει κλειδαριά, σαν μια λεπτομέρεια που αφήνει χώρο στη φαντασία.
Η συλλογή του Roseberry αποδεικνύει ότι στη σύγχρονη μόδα η γυμνότητα δεν αφορά απαραίτητα την έκθεση του σώματος. Συχνά πρόκειται για ένα παιχνίδι αντίληψης, όπου το ρούχο, το δέρμα και η εικόνα μπλέκονται μεταξύ τους.
Τελικά, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι το πόσο αποκαλύπτεται το σώμα, αλλά πώς η μόδα καταφέρνει να το μετατρέψει σε ιδέα — σε μια αφήγηση που συνεχίζεται πολύ πέρα από την πασαρέλα.
Διάβασε επίσης: Το «αντίο» του Pieter Mulier προς τον οίκο Alaïa στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού
Για σχόλια, μηνύματα ή φωτογραφικό υλικό σχετικά με το Mad.gr, επισκεφτείτε μας στο Facebook, επικοινωνήστε μέσω Twitter ή ακολουθήστε μας στο Instagram.
